P.Würzb.Inv. 33 Digital Corpus of Literary Papyri 113881 113881 113881 113881 tm;;113881 01068.001

© Digital Corpus of Literary Papyri. This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 License .

Würzburg, Universität 33 papyrus

papyrus roll (columns: 2, written lines: 28)

formal round

Fundort: Egypt; Schreibort: Egypt I v.Chr.

Egypt

Egypt

This file encoded to comply with EpiDoc Guidelines and Schema version 8 http://www.stoa.org/epidoc/gl/5/

classical literature poetry epic Homerus; Odyssea 07.112-167 English Greek Finalized - Ok. Finalized - Ok. Vote - Accept-Straight-to-Finalization - Ok. Vote - Accept-Straight-to-Finalization - Ok. Submit - Entered text from reference edition, updated bibliography. Submit - Entered text from reference edition, updated bibliography. Crosswalked to EpiDoc XML

This papyrus has been digitally edited by Holger Essler, Enrico Chies, Chiara Mingotti and Giorgia Melena. Revision by Holger Essler as part of the teaching in papyrology at Ca' Foscari, Venice.

ἔκτοσθεν δ᾿ αὐλῆς μέγας ὄρχατος ἄγχι θυράων τετράγυος· περὶ δ᾿ ἕρκος ἐλήλαται ἀμφοτέρωθεν. ἔνθα δὲ δένδρεα μακρὰ πεφύκει τηλεθάοντα, ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι συκέαι τε γλυκεραὶ καὶ ἐλαῖαι τηλεθάωσαι. τάων οὔ ποτε καρπὸς ἀπόλλυται οὐδ᾿ ἀπολείπει χείματος οὐδὲ θέρευς, ἐπετήσιος· ἀλλὰ μάλ᾿ ἀεὶ ζεφυρίη πνείουσα τὰ μὲν φύει, ἄλλα δὲ πέσσει. ὄγχνη ἐπ᾿ ὄγχνῃ γηράσκει, μῆλον δ᾿ ἐπὶ μήλῳ, αὐτὰρ ἐπὶ σταφυλῇ σταφυλή, σῦκον δ᾿ ἐπὶ σύκωι. ἔνθα δέ οἱ πολύκαρπος ἀλωὴ ἐρρίζωται, τῆς ἕτερον μέν θ' εἱλόπεδον λευρῷ ἐνὶ χώρωι τέρσεται ἠελίῳ, ἑτέρας δ' ἄρα τε τρυγόωσι, ἄλλας δὲ τραπέουσι· πάροιθε δέ τ' ὄμϕακές εἰσι ἄνθος ἀϕιεῖσαι, ἕτεραι δ' ὑποπερκάζουσιν. ἔνθα δὲ κοσμηταὶ πρασιαὶ παρὰ νείατον ὄρχον παντοῖαι πεϕύασιν, ἐπηετανὸν γανόωσαι. ἐν δὲ δύω κρῆναι· ἣ μέν τ' ἀνὰ κῆπον ἅπαντα σκίδναται, ἣ δ' ἑτέρωθεν ὑπ' αὐλῆς οὐδὸν ἵησι πρὸς δόμον ὑψηλόν, ὅθεν ὑδρεύοντο πολῖται. τοῖ᾿ ἂρ ἐν Ἀλκινόοιο θεῶν ἔσαν ἀγλαὰ δῶρα. ἔνθα στὰς θηεῖτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῶι, καρπαλίμως ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο δώματος εἴσω. εὗρε δὲ Φαιήκων ἡγήτορας ἠδὲ μέδοντας σπένδοντας δεπάεσσιν ἐυσκόπῳ Ἀργειφόντηι ᾧ πυμάτῳ σπένδεσκον, ὅτε μνησαίατο κοίτου. αὐτὰρ ὃ βῆ διὰ δῶμα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
πολλὴν ἠέρ᾿ ἔχων, ἥν οἱ περίχευεν Ἀθήνη, ὄφρ᾿ ἵκετ᾿ Ἀρήτην τε καὶ Ἀλκίνοον βασιλῆα. ἀμφὶ δ᾿ ἂρ Ἀρήτης βάλε γούνασι χεῖρας Ὀδυσσεύς· καὶ τότε δή ῥ᾿ αὐτοῖο πάλιν χύτο θέσφατος ἀήρ. οἱ δ᾿ ἄνεω ἐγένοντο δόμον κάτα, φῶτα ἰδόντες, θαύμαζον δ᾿ ὁρόωντες· ὃ δ᾿ ἐλλιτάνευεν Ὀδυσσεύς· Ἀρήτη, θύγατερ Ῥηξήνορος ἀντιθέοιο, σόν τε πόσιν σά τε γούναθ᾿ ἱκάνω πολλὰ μογήσας, τούσδε τε δαιτυμόνας, τοῖσιν θεοὶ ὄλβια δοῖεν, ζωέμεναι καὶ παισὶν ἐπιτρέψειεν ἕκαστος κτήματ᾿ ἐνὶ μεγάροισι γέρας θ᾿, ὅ τι δῆμος ἔδωκεν. αὐτὰρ ἐμοὶ πομπὴν ὀτρύνετε πατρίδ᾿ ἱκέσθαι θᾶσσον, ἐπεὶ δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχω. ὣς εἰπὼν κατ᾿ ἂρ ἕζετ᾿ ἐπ᾿ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσι πὰρ πυρί· οἳ δ᾿ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ. ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἥρως Ἐχένηος, ὃς δὴ Φαιήκων ἀνδρῶν προγενέστερος ἦεν καὶ μύθοισι κέκαστο, παλαιά τε πολλά τε εἰδώς· ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν· Ἀλκίνο᾿, οὐ μέν τοι τόδε κάλλιον οὐδὲ ἔοικε ξεῖνον μὲν χαμαὶ ἧσθαι ἐπ᾿ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν· οἵδε δὲ σὸν μῦθον ποτιδέγμενοι ἰσχανόωνται. ἀλλ᾿ ἄγε δὴ ξεῖνον μὲν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου εἷσον ἀναστήσας, σὺ δὲ κηρύκεσσι κέλευσον οἶνον ἐπικρῆσαι, ἵνα καὶ Διὶ τερπικεραύνῳ σπείσομεν, ὅς θ᾿ ἱκέτῃσιν ἅμ᾿ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ· δόρπον δὲ ξείνῳ ταμίη δότω ἔνδον ἐόντων. αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ᾿ ἄκουσ᾿ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο
Homerus Odyssea
ed. princ., p. 10