P.Herc. 1010 Digital Corpus of Literary Papyri 59751 59751 855 59751 p.herc;;1010 2891 2892 2893 2894 2895 2896 2897 2898 2899 2900 2901 2902 2903 2904 2905 2906 2907 2908

© Digital Corpus of Literary Papyri. This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 License.

 P.Herc. 1010 fr. P.Herc. 1010 fr. 1 P.Herc. 1010 fr. 2 P.Herc. 1010 fr. 3 P.Herc. 1010 fr. 4 P.Herc. 1010 fr. 5 P.Herc. 1010 fr. 6 P.Herc. 1010 fr. 7 P.Herc. 1010 fr. 8 P.Herc. 1010 fr. 9 P.Herc. 1010 fr. 10 P.Herc. 1010 fr. 11 P.Herc. 1010 fr. 12 P.Herc. 1010 fr. 13 P.Herc. 1010 fr. 14 P.Herc. 1010 fr. 15 P.Herc. 1010 fr. 16 P.Herc. 1010 fr. 17 papyrus

papyrus roll (written lines: 21)

 Herculaneum (Campania, Italy) oder Italy (?) II - I v. Chr.

Campania Italy Herculaneum

Italy

Pisones Italy Herculaneum

CPART, Brigham Young University CPART, Brigham Young University CPART, Brigham Young University CPART, Brigham Young University CPART, Brigham Young University CPART, Brigham Young University CPART, Brigham Young University CPART, Brigham Young University CPART, Brigham Young University Carlo Orazi Vincenzo Orsini Raffaele Biondi Raffaele Biondi Raffaele Biondi Vincenzo Corazza Vincenzo Corazza Vincenzo Corazza Raffaele Biondi Carlo jr. Orazi Salvatore Ventrella Raffaele Biondi Francesco Biondi Vincenzo Corazza Vincenzo Corazza Raffaele Biondi Raffaele Biondi Raffaele Biondi Vincenzo Orsini

This file encoded to comply with EpiDoc Guidelines and Schema version 8 http://www.stoa.org/epidoc/gl/5/

prose philosophy literature classical Epicurus; de natura (peri physeos) 02 with title English Greek Crosswalked to EpiDoc XML Entered Greek text from reference edition

This papyrus has been digitally edited by Christian Sailer and revised by Vincenzo Damiani and Holger Essler as part of the Project Anagnosis and the Würzburger Zentrum für Epikureismusforschung

ταραττ ησ αστ τα κα
κα τω
τω προσκρ
μετα
α καὶ α ἐστιν
ασπ μει
ες στερεμνι ρι ας
ε λεκ ου
νων νως ἐπι θεωρουμεν ὡς εἴρηκα ωσ
ν θε δυ
εἴδωλα ε
εἰδωλ πει
φυ να νε εκ
μιν αλ ο συνιστα επκ ων δυτ στερέμνια τα εἰδωλ
ν συνιστ συ σὺν παν
ἐξ ὑπερβολῆς ταχυ οὐδ' ἐστιν α η τισ λα ου γὰρ
ας στερεμνι το ἕως α αὐτου
τινα ας ταχ
στερεμνι συνκλάσεις αας
θαι ετα μο ντα στικα ουχ
ὑπερβ οι φ τη σφερ ηχθε τοιουτ οσ συνκλάσεις νω
ὥστε μὴ διαβαί νειν ταχέως καὶ τὰ μόρια τούτου αὐτὰς παρασκευά ζειν τινὰς τουτ υτησ σανθαισ τοτ
τὴν τοιαύτην φύ σιν εἶναι, ἀπείρων ὄντων οὐθέν πω τῶν σχημάτων - τῆι συμμετρίαι πρὸς τὰ φαινόμε να ἡ δὲ ἀπειρία - ὥσ τε μακρὰν ἀπόστα σιν ἀπέχειν τῆι ἀλλη λουχίαι τῆς α αίας καὶ τ τοῦ ἐναπειλημ μένου κατὰ αις κα τὰ τῶν μορίων ν οὖν δή, φημί, οὐθὲν μᾶλ λον αὐταῖς δι
ὰ τὸ τοιοῦθ' ̓ὑπάρ χειν ἤπερ περὶ εἴ δωλα ἔκ του καὶ τούτου, διὰ τὴν ἀεμ πειρίαν τ νεισ τοὥστε τῆιφύσει τὴν ἀλληλουχίαν τοῦ ἐξωτάτου χιτῶ νος εἶναι τοιαύ την κατὰ τὴν σύστασιν τοῦ εἰ δώλου ἐκ συνκλά σεως αὐτὰ τοὺς σκεδασμοὺς λαμ
βάνειν· ἀλλ' ὅταν καὶ πρὸς στερέμνι όν τι προσκροῦσαν τὴν σκέδασιν λα βεῖν ηητην ποιεῖν τὴν ἀ ποχώρησιν εἰς τ οὺς ἐναντίους τόπους, πρ ὸς στερέμνιον χι του αυτ οὐκ ἀντικόπτει ἢ ἀρτίως ἀντικόπτον τα εἰς τοὺς ἐναντί ους τόπους ἢ οὓς ἐξ ἀρχῆς ἐφέρετο τὴν
ἀποχώρησιν ποι εῖ· τούτου νῦν δὴ ειτενε μετα δεπ τα μὴ εἰς τοὺς ἐναν τίους τόπους ἢ οὓς τω νι συνιζη α
οὔτε λε νυνὶ μηκέτι τῶι αὐτὰ μὴ ἔχειν ἄλλα σύνεγγυς ἐ ληλυθέναι, μὴ οἷ ον καταλιποῦσαι τὴν παρ' ̓ἀλλήλων θέσιν καὶ τάξιν, ἀλ λὰ μόνον αὐταῖς προσ χωρήσασαι ὧν πρό τερον διαστήματα εἶ χον, καὶ οἱονεὶ ἐκ τῶι στερεμνίωι λαβεῖν τινα συν ίζησιν· καὶ ὅταν οὖν δή, φημί, πρὸς στε
ρέμνιόν τι προσ κροῦσαν, τὴν συν ίζησιν λάβηι, οὐχὶ αρθ κ τ τ ο κ εἴδωλα περαιοῦν τ· ἀναγκαῖον γὰρ κατὰ τὴν τῶν
φαινομένων ἀνα λογίαν μηθέν πω τὴν φύσιν εἶναι τὰ εἴδωλα λε εἰς ὃ λέγω εἶδος, τἀ παντῶντα πολλὰ καὶ παντοῖα οὐκ ὀλί γα ἦισαν δι' αὐτὸ ὥσ τ' ἐπὶ ποσὸν ταχυτή
τας βλάπτειν ἐν τῶι περαιοῦν τοὔμπροσθενσι χοιαλ λε τὴν ἀφθονίαν· πολ
λάκις γὰρ τοιαῦτα ἀπαντᾶι σώματα ἃ τὴν μεγίστην ἀ λ ληλουχίαν ἔχου σινιστ σπ ἀναγκαῖον εἰδώλων ν μορφὴν εἰδώλου ἐν το ομη
χανᾶσθαι, ἔτι τε τὴν συγκρίσει ἀναλο γία ν ἔχοντος οἵαν εἴρηκα· τί γὰρ οὐκ ἂν μηχανηθείη μορ φῆς κατὰ τὴν προειρημένην ἀναλογίαν κεκρι μένον, εἰς βάθος μέντοι οὐ πασῶν μορφῶν, ἀλλὰ μό
νον εἰς τὸ ἐπιπολῆς μορφῶν· οὐδ' ὥσ τε τοιαύτην θέσιν καὶ τάξιν τῶν ἔν δοθεν ἐν τ δια ἅμα τα των σ πάσας
τὰς συνκλάσεις τῶν οὐρίων ἡ σύγ κρισις ἐν τῶι φέρεσ θαι ἐστι περὶ τὰ εἴδωλα οὕ τως ἔχειν φάσκειν οὐθὲν ἀντιμαρτυ ρεῖ τοῖς φαινομέ νοις· καταφανὲς
οὖν πάλιν γίγνεται ὅτι τὰ εἴδωλα τα χυτῆτά τινα ἀνυ πέρβλητον κέκτη ται κατὰ τὴν φο ράν· καὶ ἐν τοιούτωι δέ τινι τρόπωι ἔσται περὶ τῆς ταχυτῆ τος τῶν εἰδώλων ἀπόδειξιν ποιή σασθαι· ἐπειδὴ γὰρ α ταχὺν οὐ μό νον καὶ κουφότη τα καὶ εἰ δὲ τὸ στερέμνιον κατά τινα τρόπον ἐ ξωστικὸν δυνατὸν περαιοῦν, φανερὸν ὡς καὶ τοῖς εἰδώ λοις ὑπάρχει καὶ
αὕτη ἡ δύναμις· εἰ μὲν γὰρ τὸ στε ρέμνιον μόνον ἠδύνατο τὰς ἐ ξώσεις ποιεῖν, τὸ δ' εἴδωλον μή, ἦν ἄν κατὰ τὸν ἐξωστικὸν τρό πον τὰ στερέμνι α μόνον ταχέως δύνασθαι φέρεσ θαι, τὰ δ' εἴδωλα μή, κατά γε τὸν ἐξωσ τικόν, κατὰ μέν τοι τὸ ἐπιλαμ βανόμενον εὐθὺς ἑτοίμου κενοῦ δι ὰ τὰς συνιζήσεις τὰς εἰς στενότη τα καὶ λεπτότη τα καὶ μικρότη
τα· ἐπειδὴ δὲ καὶ τὸ εἴδωλον δυ νατόν ἐστιν ἐξω θεῖν πολλὰ σώμα τα, ἔτι μᾶλλον ἤ περ καὶ αὐτὰ τὰ στερέμνια τοῦ το πράττειν, πῶς οὐχί, ἐπειδὴ καὶ τοῦ τον ἔχει τὸν τρό πον τῆς ταχυτῆ τος, νομιστέον αὐτοῖς ὑπάρχειν καὶ τοῦτον τὸν τρόπον; εἰ καί τινα κατὰ τὰ σώματα ἔχει τὸν τρόπον τοῦτον ὅταν περαιῶν ται, καὶ ἡ τῶν εἰ δώλων φύσις, ὥσ περ λέγω, κατὰ
τὸν ἐξωστικὸν τῶν ἀπαντών των σωμάτων τρόπον φέρεσθαι δύναται· ὁ τρό πος δ' ἐστὶ καὶ τῶν οὐ ρίων που· ἐπειδὴ δὲ περιφορούμενα αὐτὰ δύναται ηνλε τἢ προσκρού σαντα πρὸς τὰς ἐλαχίστας συγκρί σεις ἢ τὰς σφόδρα μικρὰς ἐξωθεῖν δυνάμενα αὐταῖς καὶ ἑαυτοῖς εὐδί αν παρασκευά ζειν, πῶς οὐκ εὔ οδον τὸ λέγειν ὡς
καὶ ταῖς τῶν εἰδώ λων φύσεσιν ἔνει σί τινες συμμέτρως ἔχουσαι στερεμνίοις δυνάμεις; γῆν δὲ προσ ασπάζονταί που, καὶ τὴν μεταλ λαγὴν ἐκ τῆς ἐξ ἀρ χῆς ἀπορρυείσης μορφῆς λαμβά νουσαιης ἐξώσεις αὐ τῶν ποιοῦνται δια δύντα μὲν πρὸς συγκρίσεις, εἰ καὶ στερέμνια, μᾶλλον ἤπερ αὐ τὰ τὰ στερέμνια
μέγα μῆκος πε ριλαμβάνουσαι ἐν ταῖς ἐξώσεσιν καὶ οὐ δυνάμεναι ἐν τρόπωι τινὶ πρὸς τὰς μικρὰς προσπίπτειν· κα θ' ἅπαντας οὖν τοὺς τρόπους οὓς θεω ροῦμεν τὰς ταχυ τῆτας ὑπαρχού σας σώμασί τισιν εὖ ἐπιβλέπομεν ὅτι καὶ τὰ εἴδωλα δύναται ταχέως εἰς μακροὺς τόπους περαιοῦν· δεῖ δ' ἐ πιβλέπειν ὅτι κατὰ τὴν αὐτὴν ἔμ πτωσιν ῥαιδίως
διὰ παντὸς πό ρου τοῖς εἰδώλοις διέκδυσιν οὐκ ἀ λόγως ἔχει ἐνεῖ ναι πόρους κον νεευια μη ωκαωσεσιν ασμ τε εἴδω λον ἔχον συμμε τρ μορφὴν πρὸς τοῖς στερεμνί οις ασ ε πλὴν πολ
λῶν εἰς βάθος πε ποιῆσθαι, ἀλλὰ τῶι τὴν τοῦ ἔνδοθεν κενοῦ διάστασιν τὴν αὐτὴν ἔχειν, λέγειν τολμῶ σιν ἀλόγως πως ὡς διὰ τὴν λεπτό τητα ῥαιδίως διὰ παντὸς πόρου περαιοῦν ἔδει, οὐδ' ἐνθυμούμε νοι ὅτι οὐθὲν διὰ τοῦ στερεμνίου δύ ναιτ' ἂν περαιοῦν ὁμοιόμρφον οὐ δύναι τ' ἂν σώζεσθαι, μη δὲ λαμβάνον συν
ίζησιν ἰσχυράν, πε ραιοῦν διὰ τῶν τοίχων καὶ τῶν λοιπῶν συγκρίοσε ων τῶν σετερεμνί ων· τοῦτο δ' αὐ ταὶ αἱ αἰσθήσεις ἐ πιμαρτυροῦσιν· οὐθὲν γὰρ ἂν μᾶλ λον ἔνδοθέν τι πολύκενον, ὅμοι ον δὲ φύσει τῶιδε μὴ πολυκένωι, δύναιτο, διὰ τῶν τοίχων περαιοῦν, τὴν ἑξῆς θέσιν διασώζειν πρὸς στερέμνιον· οὐκ ἔσ τι συμφυῆ ταῦτα δή, φημί, τούτου, ἀλλὰ μόνον τῶν
ἐπιτηδείων μὴ ἐχόντων μορφο ειδῆ σχηματισ μὸν ἕνα τινὰ φύ σει, ἀλλὰ πολλοὺς καὶ ἄλλους ἄλλως, λέγω δ' οἷον πυρὸς, καὶ πνεύματος καὶ τῶν τοιουτο τρόπων· ταῦτα γάρ, ἐν ἄλλωι τρό πωι τὴν λεπτο μέρειαν ἔχοντα ἤπερ ἐν ὧι αἱ ἔξω θεν μὲν ἀλληλοῦ χοι φύσεις, ἔνδοθεν δὲ πολύκενοι, δύ νανται τὰς διεκδύ σεις διὰ τῶν στερε μνίων φύσεων λαμβάνειν· οἷς δὲ
δή, φημί, βλέπον τες καὶ τῶν εἰδώ λων ταὐτὸ τοῦ το ἐγχειροῦσιν καταδοξάζειν διὰ τὴν ὁμωνυ μίαν τὴν δὴ τῆς λεπτότητος, τὴν διαφορὰν αὐτῶν οὐ προσθεωροῦντες· ἡ δὲ γὰρ αἴσθησις μήτε αὐτὰ μᾶλ λον τὰς διαδύ σεις δύνασθαι ποι εῖσθαι διὰ τῶν στε ρεμνίων φύσεων συνβέβηκεν ἤπερ τὰς ἀντιτυπεῖς διὰ τῶν χειρῶν συγκρίσεις, ἂν μή τις τὸν τρόπον
τῆς διαδύσεως, ὃν ἡμεῖς εἰρήκα μεν, δεικνύη δυ νατὸν αὐτοῖς ὑ πάρχειν ὄντα· δεῖ οὖν, ὥσπερ εἴρηκα, καὶ τὴν εἰς τοῦτο τὸ εἶδος γεγονυῖαν οἰκονομίαν ἡμῖν ἐπιβλέπειν· ἔστι γάρ τι σύντομον πρὸς τὸ γνῶναι καὶ τὴν παραλλαγὴν μαρ τυρ ἐν τῶι παραθεωρεῖν· ἀπο δέδεικται οὖν ἡ μῖν καὶ ὅτι ἔστι τι νὰ εἴδωλα καὶ ὅ
τι τὴν γένεσιν αὐ τῶν ἅμα νοήμα τι συμβέβηκεν ἀποτελεῖσθαι καὶ ὅτι τὰς φορὰς ἀνυ περβλήτους τοῖς τάχεσιν κεκτῆσθαι· τὰ δ' ἁρμόττον τα ἑξῆς τούτοις ῥηθῆναι ἐν τοῖς με τὰ ταῦτα διέξ ιμεν.
Ἐπικούρου Περὶ φύσεως β
Epicuro, Περὶ φύσεως β' Arrighetti Graziano 1957 Altri frammenti dal Pherc. 1691: Filodemo, Historia Academicorum e Di III Del Mastro Gianluca 2012 Per la ricostruzione dei PHerc. 1149/993 e 1010 (Epicuro, Della natura, libro II) Leone Giuliana 2005 I resti del II libro del Περὶ φύσεως di Epicuro Vogliano Achille 1953 Epicuro. Opere Arrighetti Graziano Torino 1973 [24] [3] [24] [4] [24] [5] [24] [7] [24] [11] [24] fr. 18 I [24] [44] [24] [45] [24] [[45] [24] [7], [48] [24] [49]; 16-23 [24] [50]; 20-22 leer leer leer leer leer leer Epicuro. Sulla natura, libro II Leone Giuliana Napoli 2012 [24] [3] [24] [4] [24] [5] [24] [7] [24] [11] [24] fr. 18 I [24] [44] [24] [45] [24] [[45] [24] [7], [48] [24] [49]; 16-23 [24] [50]; 20-22 leer leer leer leer leer leer Herculanensium Voluminum quae supersunt. Collectio altera Napoli 1866
Epicurus De natura 2
Pap. Congr. XXV (Michigan 2007), p. 409-410