P.Herc. 19, 698

θη ατ των τ

αθε ννα ληψεις καὶ τα καταλαμβαν οὗτος ὡσεὶ ε ν τῶν πε σημενση ρθεω δν τασειν α

τ θη θα σαν τι

σ εσ

ονχ καταλαμβαν μεν ω

τι ο καὶ δι τεβ σπ δ υτων ἰδίων νο νοτ ετησ

ερ σηθο κ κρι αἰσθησε ηνντωναλ

δεγοους ὧι κατα λαμβά νει ην χρόνο ννανε ωη

εμια δια ταω

σισντη α

ντ αρ ν

σθη

μ εσ σε

υ αισ οσνο πασαττουτ κ χον εσ

α σ τ

ε ν πάθος ηω τῶν μορίων τιν α αναλλο σιν μᾶλλον ασχόμενον ν τὰ πάθη πο ινα χερ

αη θαι

κο

ινασ

α κ

σιν

δεμ ον χ ρισι μενο κεα λεκ λατ νοια ως

μ δι νυ να

θη

σθα ω ουρω ηαπευε

ν νο ἐπὶ τῆι ειδ απαει

πα τηι λογ

θα ἐστιν ἐστιν τω τημα τοῦ χρόνου μανισ κοινα

αιμε ε καὶ χωρίζε σο βη

ρεσ σαρκί καὶ αὐτ ν

τοαι να κρ ο

ν ν χρ λαμβαν φυτόν τε καὶ αν ηγορουσε ο οεκα ειν κριν σιν τασθαν της της

ν νο

ηψ νε δ νε

ε δυ ν ρ

ω προφ

δε ς καὶ σου κα αυ α

οτει ταλα να ατ αυεα το α τε νν αενταυ

ρι ιων καὶ υμ χρο

ψιν ων ε η ατομ ν κα γε ει

υμ νη δε κ ασε α

ατοσ της ιλημ νο σε το δ

ζο αν υκ λαμβάνεσθαι ισα

δε την ειλη αισ

υ αν ων ταρ πλεκ οιτη

τὴν αρ τοῦ χρόνου ν ωφην κ χρον ν προν σεδι ομα ηνα

ου ενενπα

κρι ρη

αιδα σαφε η

χόντω ν τὰ αἰσ θητήρια προσαγορε υν ταυ νω συμ η ι ταῖς νυξὶ καὶ ων αἰσθητοῖς νηοχ αι ισ σε

α χρον θαι το λ κει τ τομ ν

μ αιοαι θ καὶ τὸν χρη καταλαμ βάνασ τε ειω νκεου αἰσθη δη α περ ταις ραι σ σιννε μετ ταη συμβε βημεν

νε τω πε οιγε π ην ε

σσον κ το ονν ουσι τῆι αι καὶ τοὺς τηενν ηματος οκου φησ ἡ ψυχή μη εσ λεκοχου

ια ν βαιν ν κυαἰσθη ληρλι εισαφεστο τωνθατ τινῶν γὰρ οὐ μόνον τι ἐχ νοῦν θαι τα

συ να να χ δ αι του νων κ περὶ χρόνου αν

α τῶν αἰσθητηρίων τοῦ χρόνου γε ὡς ε εἶναι· οὐ γὰρ οεν μαησιν η κατὰ κα νη κ τὰ διαλέγοντα δια ου γ' ὡς καὶ ὁ χρόνος ει τὸ πρὸς τῶν ἀκριβωμάτων α γε ὥσπερ καὶ ων τοῦτο δ' οὕτως α ναι την το προ ε νοιαν οὐ κα τω ματιη δρα

ει εκα χρι

θαι σε τ

φησ σ

σς ὡριζε ἐπεὶ κατὰ οὐ ην καἰ ταῦτα λέγειν ν οὐκ εὐθέως χρον κατο φωτων α α ἐστιν ὑπο ασιν πίπτειν καὶ πεπλεγμένος ερον ηι κ ν καὶ τμε οιτον ιωιαι ιαπ ἡδον μεν σχ η κατ τιπ ον

σ τ στω ρ κως ως αυ

α σε και ν σι πε ενω ν καὶὥσπερ ον α

δ λου οσα τω να κα

τῆι ὁράσει μη νη τῶν σωμάτων αἰσθήσεων π ον ἀποπεφα αρ αν που νο ε και νον θαισ νυτ ε

τ η α σε ν

οσθ

οι θησε αι

αλλο ησε γενε προσχαι θεκη νοιαι ν οὐ μόνον μηοτε αυ εραι κα νου καὶ ὅτι αυτ ουτων ἧττον ἂν δ' εἶεν δὴ καὶ μὴ αισθακυον τούτο τὰ ταν ιν ατην στ κατ

ε αἰσθησε του τοῦτο ο ετοδε η με ωη τ

α οσ

νο κτ

χα ν σω αθα καθα αγ

εν αυ ταιν σ α

θαθ και ισθηθα λογειτ ου γ πα ὥστδο

ρουηεπ τους οσ μα υτω πα

αἰσθη ουτ αἰσθη ερπ ε νου τουν ην π εχ

o επ οδ η την διὸ αι μοιω ται η μεν αυ νη δ χ

οιανια λημενου μ μεν νγανειμη τητα τοῦ χρόνου οτωτιε ε π μετειασ νον αν αυ δοτανε ὁ χρόνος ἐστιν συ δε τηπ οο προσέτι δὲ παταις καὶ τ ταδιετον ενοιοκα με

ου ηνν ησκ σ αρο τι τι

κανεθμενα τατατα τοιττονασης κα αἰσθήσεων ου κατνα γὰρ ον ιβο οσαμ πάθη αν χο

βα απρ

ρο

ομ

ἀντιλαμβάνεσθαι νεπμαπτε κπισ α ἡ διάνοια τομ προ το

ματο σηαλ αἰσθ ομηκεσ λελειπομένον ναφου κα ται ἡ διάνοια λογισαμεν μενον καση λετο τη

τω αν τδο ττσαπωισιντ ωσθε ισηα

τη γὰρ τω ητ αμε

ιτω υστο

την ς αἰσθητη α αἰσθη

α ω με

αρι εων λη αυτω εαν

ηι ως αι καὶ χωρὶς ἐπιλογισμῶν ιτις ἐπ' αὐτο ιστησαιλαβοντ τοῦτο ε ουμε μαληνοι τινυνα οὐκ ἔστι αλλη

σικο λ

υτου ἐπὶ τὸ τ συμβ τ

ος ω α ν αυ ως α ἀντιληψ ον

ν χρον τεταιθ αιθρι

νι προ χο πο με σωμ ας τη τωι εωρα

α πρὸς κ τοοτιν οσου γὰρ ας οὐδὲ ονοι δια ν καὶ ει ωρη χρον επ τ τ συ ων τω α καὶ χ αἴσθησιε ωτα

νη αλ οια σθαν αἰσθήσεω υαναδοσε σσ

ων ε το χο να νο ων ιαμ

νε τα σε

ως ν

ηστ ω

νη θ

ε πε με σχ

ο αγκ ν ς το δελ καταλαμβαν χρο ὑπο

ται ανθ αιαι ετων κα ης ομη

τουδε καταταλ υνη περιοδ αὑτῆς επ ι καταλαμβαν ειν οσο τῆς ὄψεως νηνθ ατ

μ οιθα

τ αλλα ς ιωσ θε νευ

διάνοια

διαλαμβαν σε προτερ ἡ ἁφὴ π οκα ψσορεσ τὴν φαντασίαν εἰ γὰρ φου τας μετ απ διαδιδοτον

ττοσ

τα καὶ το ωι ου

κρε ν ο σια ουσιν φαν ανε διάνοια υσα πρὸς ον εν καὶ υνταισυνη δὲ αὐταῖς ι οχ ζητ εθ ων ταισας ν

νο

διβη δαρ ον εν

νῦν γε ω αιδον ταν

πρότερον

πα κα σουη ως αυ αμαδα νομον προτερη ε

μ ἡδον υ σο

νο υ

αν κε

οιν

ρο οσ

κερσε δ τ φη πρότερον φα διὸ παθη ου αλλω τα πτοτα μνημον ν τ σερειδ ειτ ε

o ἐστι λαλ ηναδ ουν ετα

α κ α ταορ

ικως τον σα οτ κ

τεσδιε πῶς ἄρα τη των εμηδ ε θαι

σ αιν

ρομο τει τοῦ παρόντος νοντες οπερονοδ ε

ι ανσα κην ε

των ε νθ

ουν

α δεν σι

ατα τον διὰ τ ε

ν ο ωσα μ καν δε ας διαφέροντα ετοσθ κατα αιγμ

του ε σθεντ α

ντ ὅταν ε ην γ ισ

αις ετ σθ γα να

λαμβαν να ρινο α τὰς να τομενω ιλο

αυ ισ οττ θα

μ φερε

ὄψε κρι

νοαθε τα αρ ανε ετ πησυτηναι νησεως του κατάληψιν κατ

ατ υτα α σθη

τερμεν πε καταλαμβαν κο τη ισ

βαν 5.

εμου αν

αμ με π μεαρο μοας πω μὲν αρ δ

τ ος

α αν

ον τη

ται θενει ουν να των με ν τ' αἰσθητὴν ο τωι καθάπερ αυ εζκτα τωατοο τὸν ὑπάρχοντα χρόνον ενω πτ σειμα σαιη

δαμ

νειν ωνου αἰσθητὸν νοντον ομε ωρητω νταττω μεισπο τοῦ λόγου ατηι

αι ει κ το φι

ο νη

ον α κ ἐπεὶ

Ἐπίκουρος ν ἐστι ὄγκον

σθαι ν ειν νον ζεσθαι ουθης βαινομένου

ατησε ς

αἰσθήσεται ησεθοτι ει αὐτῶι πα ἔλαττον ν τος αὐτῶν ν γινε ης ν

δρ νειν π κα κα ο η τον ει συν ς δὲ δια απο αι

δ μ το

λο τα

δε ν ο

ουνω ἐναργεια γε ον ικο καθ' ὃν χωρισμ λαμβανον ον οητειπρ θημενοντε ερειμη ον

α ὅθεν σαιτ αἰσθησ ε

η νειν προσκα ταλαμ βανον αἰσθη νον υτου ου στο μη ατ σαι

στ φω εελ συης τας αιπ θτον κα εητοναχο γὰρ ὧν ζεσθ κατὰ τὸν τὸν τρόπον

η οτ νει

καλ ε ονα

τατ ν αιτη με

ἄλλο ονημ

σα αλη αις εν λογο ε η

το ο

εμ ει

κ το γε ρα τη

ομι νυ

το

διαλαττομ

α ν

ν δε διανο νοτε ντη

κα μεν

κ π θε ο

ἐχομ διαισθησ αἰσθήσεις φ νοηνα κ αὐτ κατ ἐστι δε

μαπο αρπα ν ντη ων

νο ας

απαση ουτη ν

σο

νο

κοτη

ς α ς αδ

νο ειρη

α αισο

συ μεσι κ υ

υ ογον ελ υτον

ς απ αν η α τ κα ας λη

ω ηρ

ης φων

ο γὰρ ηδ νουε ἐπαι

ερη

ιγη ελα

ου εα ὁ χρόνος οκασ

αλ θεα α

ους το το π οη υχ

να ου ομ υ

ας

εζ ς μον ἀκοή αι ν ε

νομ

ιτ ὁρατικὸν ονα αλλα αβ

ει

ης

ων

εσ

ον κ

το ιδ με φη νια κ κα κεσαψ

τ ιτο τη κα

α κ

κρινε αμ δια δε τοι αυτα οντο σονται αἱ τε γὰρ φε νεχου

κο ο πα

εικ

μο σα τελεκ κρι τω κοτ ν

μ οτητω εν

νεσ λέγεσθαι ἕτερον κατὰ κ αἴσθησιν ευ χε μνυ τω δ' ἴδιον προ συμβεβηκότα αναειαικ ον

ιεσυμ αμεκθα ς ζωιω δεθατερα ος· εἰ δὲ ταῦτα συμβε βηκότα δυσχε δυνάμεις δυσ

ας ε ατω ν νκον ν κα α τε καὶ

ης εν νω μαι ν

ν αρου ων κ

τ νοτο α τι κ ωνδ ἐστιν νας αἰσθητικῶς ταδιαστονοσ τητεον, ειτ γεῦσις ζητει ων κατὰ ρυ χχηλη ηθε κ συ τουτ

ητικον λεκ οικοι με

οικ κτων δυαισφ μὲν τε

δὲ χρο ας κ των ε εἶναι μέντοι σ

ν τοιχ

θεραμου μεθατομενα μου τοδε ς αλλα

ρο

τυχου τοδε αη υσ

ν περ ελ

δ νθ τιν νδεοιωσ

τεσεν δια τονπραγ δε θειαν στοοντο δεκατηιμαδε διδασαν ανερι ητειτασκαι τωντιν

οειν ποτις ὅταν

κ θος τχ ε σεται αἰσθη

μον κ μίαν δύναμιν δ συμβεβηκότα κη μα ν τη αλις

ιν με ης ν νω ἐκ ἀνα εἴτ' ἀνεενα εἶναι σάρκας ἃ πρὸς εστειλάμεθα ἐπι μηνενοι εν δὲ ἅπασαν ἀφὴν ταιταωνενεικεικα αἰσθητη ν

ε διάθεσι πάθος οὐκ ἔστιν α πρὸς αὐτὰ νανασ αλλα δκασ δια φερόντως οἱ ἐοίκα σιν μίαν απαιτον ἀπόφασιν ἐπεὶ καν ης πρότερον

ουδωιν αιυτατ διης νο εγκ οὐκ

δωσ ρετε

ληπ

περι ον

κτ ητσυεν ατων υνητ αισ

οντη οὐδἐν τῆς ἁφῆς διαλαττομέν ης γένεσιν καὶ εὐκινη σίαν ἢ δυσκινησίαν φα μὲν ἄλλην περὶ τὴν πα ραλλαγήν, ὅθεν αἱρού μεθα καὶ μίαν εἶναι πε ρὶ τὴν ὁράσεων παραλλαγὴν καὶ δύναμιν καὶ κατασ κευήν, ἀλλ' οὐ καθάπερ φα μὲν καθ' ἣν ἂν κατελαμ βάνετο ωνμεν αλλην ιθο νταισυκο ων

εις θος εν προσέχει καὶ ὅταν κατα φέρηται διὰ τὴν ἀδια ληψίαν ἐπιτίθεται δύο κατ' ἀριθμὸν ποιεῖν κα τασκευάς· ἀμέλει γὰρ ἔνιοι καὶ τῶν ἀλλοδό ξων τὸ εἶδος εἶναι φάσ κοντες γένος καὶ ἔτι παχυτέρως ἐοίκασιν εἰς ψεῦδος ἐμπίπτειν οὐ καθάπερ τοῦτο ερον ινομε λου βη

το αω κος αυτ κε ἐκ τῶν αὐτῶν φατέσεων μετεχ ηε κοεσ συμβεβη κεπερ οτηιγενησεικο ει δα τα ἀκουστο σαυ περι ητηρ

τ κη πα

λέγεται νω τ ταυτη ἀκο λουθεῖ τούσδε ποιεῖν δύο κατ' ἀριθμὸν κατασκευ άς, οἱ δὲ μίαν μὲν κατ' ἀ ριθμὸν τὴν δύναμιν ποιοῦσιν, δύο δ' αὐτὰς προσαγορεύουσιν καθ' ὃ δύο κέχρηται συμβε βηκόσιν, ὧν καθὸ μὲν καὶ οὕτως αἰσθητικὴ δύναμίς ἐστιν καὶ εἰδητικὴ δύναμ μις κατὰ πραγμα ν αλλα πραγμ καταφέρουσι α

αἰσθήσεις προσ αγορευομένας πάσας μόριον καὶ αἰσθητικόν φαμεν ἁπτικὸν εἶναι καὶ ἕπεσθαι τῶι γένει την ἁτφήν, οὐ τὴν δύναμιν οὐδὲ τὸ πάθος, τοὺς δ' οὐ κ ἀρκεσθέντας τούτωι, μᾶλλον δὲ τῶι ἰδίωι προσ ελεύσεσθαι νομίζον τας, ἂν εἴπωσιν καθ' ὅ σον πᾶσα ποιὰ σάρξ ἐσ τιν, ἐπειδὴ καὶ ὁ Μη τρόδωρος ἔθηκε τοῦ τον κυωσεαν φαινον

τῶν παρατιθεμένων καὶ τῶν ὑπερειδόντων ἢ τῶν εἰπόντων ὅπερ τῶν σωμάτων ἁμαρτάνοντές τινες ἅψιν ὠνομάκασι. τὴν κατακεχωρισμέ νην τοίνυν παρετί θει ζήτησιν. oὐ μὲν γὰρ σάρκες εἰσὶν αἰσθήσεις ἢ κατασκευαὶ ποιαὶ ἢ υη μόρια ψυχῆς ἢ ἕτε ρον τὸ ἑστηκὸς ἔτι μό ριον ψυχῆς καὶ σαρκὸς ἤ τι παρὰ ταῦτ' ἄλλο συμ βεβηκὸς παδισ νη εηφ

αι ωλ

ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ποιοτήτων ὅτι δ' αὐτῶν ἀντιλαμβάνονται μὴ καταλαμβάνειν, ἡμεῖς δὲ τῶι μὴ ἐφ' ἁπλοῦν καταφέρειν τὰς διαλέκ τους διαστέλλεσθαι δο κιμάζομεν, καὶ παραι νέσαντες προκατέχειν ὅτι τὸ ζητούμενόν ἐσ τιν εἰ τὰ αἰσθητήρια καὶ τούτων ἀντιλαμ βάνονται, καὶ διότι ταῦ τα τῶν ὑφεστηκότων ἀντιλαμβάνεται ποιο τήτων

σεω ἀπόφασις γάρ ἐσ τιν σαν καταλαμβάνουσιν αἱ αἰσθήσεις ποιότητας, τὰς μέντοι ποιότητας ὑπ' αὐτῶν καταλαμβά νεσθαι λέγομεν· διὸ κατάληψιν εἰς ἕτερα λέγει γίνεσθαι περὶ αἰσθήσεις χωρὶς τῆς τῶν ποιοτήτων κα ταλήψεως, ἧι καταλαμ βάνεσθαι πρὸς αὐτῆι τὴν τῶν ποιοτήτων ναμ

ους καὶ κατάληψιν καταλήψεως ἀλλ' ἔνεστι καὶ κατ' αὐτὸν τῶι κα ταλαμβάνειν· παρὸν γὰρ τὸ πάθος ἐν ἐπαισθή σει γίνετ' αὐτῆιῆ ἐπειδὴ αὐτῆς ἐστιν πάθος καὶ ἐν αὐτῆι καταλαμβά νετ', ἀλλ' οὐχ ὡς, ὅταν πά ρῆι τὸ χρῶμα, τῆς ἐπαισ θήσεως γίνεται προσ δεὴς ἵνα καταληφθῆι· λέγων δέ τις ἡμᾶς φάσ κοντας τὰ πάθη καὶ ἑαυ τῶν εἶναι καταλήψεις ειπιν

ναμε σχησ περὶ τῶν με εξαι οι τις εξον ι διά τοῦ νου δὴ τω αἰσθήσεις μ

ἑαυτά· διόπερ οὐδ' ὅ ταν φῶμεν τοῖς πά θεσι καταλαμβάνεσ θαι τὰς ποιότητας, αὐτοῖς ἀποδίδομεν τοῖς πάθε σιν ἰδίας καταλήψεις, ἀλ λὰ τοῖς αἰσθητηρίοις διὰ τῶν παθῶν, οὐδ' ὅ ταν ἑαυτῶν ἐπαισθή σεις εἶναι τὰ πάθη καὶ κατατηρήσεις ἑαυτῶν, ἐπαισθήσεις αὐτοῖς ἀ πολείπομεν, κἂν τὰς ἐπαισθήσεις ἐπαισθά νεσθαι λέγωμεν η εινει

παρουσία καὶ τῶι τὴν ἐπαίσθησιν αὐτὰ πα ρέχειν τοῖς αἰσθητηρί οις τῶν ποιοτήτων καὶ αὐτὰ εἶναι τοῖς αἰσθη τηρί ἐπαισθήσεις, ὥσ τε τὸ κεφαλαιωδέστα τον οὐ λέγομεν εἶναι τοι οῦτoν, ὅτι τὸ αἰσθητήρι ον τὰ πάθη κρίνει καὶ δι ὰ τοῦτου τὰ πάθη τὴν ποιότητα καταλαμβά νει, τὰ δὲ παρὰ τοῦτο πάν τ' ἀθετέον. διὸ καὶ τὸ δὲ τνυφ νειτ ονολοντα ων

αυ ειπαπ μεν τὴν ζ αμα ὑπὸ τῆς ἡδονῆς ἡ δονὴν λαμβάνεσθαι νομ ίζει, διόπερ οὐδὲν διαφέρο ν τη οὐ τὴν ἡδονὴν τοῦ θαιτο

πε ρὶ ἑαυτὰς παθῶν κρί σιν μὴ προσφέρεσθαι διὰ τὸ μηδεμίαν ἅπτεσ θαι καὶ θιγγάνειν τῶν παθῶν· ὡς γὰρ ἡμῶν, ὅταν ὑπὸ τῶν αἰσθητη ρίων τὰ πάθη κρίνεσ θαι νομίζωμεν, ἔξω τε αὐτὰ φασκόντων ὑ ποπίπτειν καὶ εἴσω τι αγας ἐπὶ πάθη τὴν αἴσθησιν γίνεσ θαι, καθάπερ ἐπὶ χυλὸν καὶ ὀσμήν, ταῦτα λέ γουσιντα με

τὸ γενέσθαι θ εῖσθαι πλὴν π οὕτως ε τὰ πάθη καταλή ψεις ἑαυτῶν εἶναι πρὸς τὸ γενέσθαι ἐπαισθήσει καὶ κατα λήψει τὸ αἰσθητήριον ασ ν εἶναι

τὴν ὄψιν, ἀλλὰ καὶ τοῦ ὁρᾶν ἐπαισθάνεσθαι, παραπλησίως δ' οὐδ' ες ἥ δεσθαι μόνον ὑπὸ τῆς εὐχροίας, ἀλλὰ καὶ κατ' αὐ τὴν παρουσίαν τῆς ἡ δονῆς ἐπαισθάνεσθαι τῆς ἡδονῆς καὶ οὐχ ἑ τέρωι πάθει· τὸ δ' ἀνα λογοῦν ἀκουστέον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἰσ θητηρίων. τούτου δή που λεγομένου πρὸς ἡμῶν ὄντως, ὅταν φῶ μεν καὶ τἀ πάθη καὶ τὰς αἰσθήσεις κατα λήψεις ἑαυτῶν εἶναι

δενε βαμν ταυτ ντπα καὶ ἀνικήτωι καίτοι ὁμοδόξ~~οις~~η ἀεὶ δυσθε τούμενοί τινες ἔφα σαν τὰς αἰσθήσεις ἡδε ίας μόνον τῆς αἰσθ ήσεως

αἰσ θητῶν κρίσιν λέγομεν εχ ειτικνοτ αἰσθά νεσθαι δοξαζ δὴ τὰ πάθη αἰσθήσεων ψιν του ποιοῦν καὶ ὑφεστηκ ἁ πλοῦν ἐστι π αἰσθ ντωνα ταις πά θους γίνεσθαι αἰσ θητόν, οὐ γὰρ ἀπλῶς ἡ γεῦσις ἀντιλαμβά νεται τοῦ χυλοῦ αλλα

νονμαι αὐτοῦ πά θους τοῦ μορίου κα ταλαμβάνεθ' ὑπὸ τοῦ αἰσθητηρίου ωςτον, τόδε πά θος οὐχ οὕτως ἀλλὰ περὶ αὐτὸ τὸ αἰσθητή ριον ὑπάρχον εμ ς αὐτὸ ἑαυτῶν αυτ

ν τὸ γεγὼς εσ αι τὸ φράζειν α ὡς ομητιοδω νεν τὸν προς τον οσοδαναι ε λέγομεν ὅθεν αἰτίου νοήσεις ἀναιροῦσιν· οὐ γὰρ εν οθ ὥστε κατο τος· αἴτιον γὰρ ε τινός ἐστι το ων τῶν ον ταισταδαν ς δύναμιν ου σι καταλαμβα αἰσθήσεις ε ει δύναμις ἐπὶ σώματος ως ο

νη ει αση φανεστα αν αἰθητοῦ δη ν δὴ αμε

χρόνοις, τὴν δ' αἴσθη σιν τὰ καθ' ἕνα κρινεῖν ἢ μνήμης μεθέξειν, Ἀπολλοφάνης, ὑπὸ τοῦ πιθανοῦ κινηθείς, τὸ μὲν καὶ μνήμην αὐ ταῖς περιάπτειν κατηι δέσθη, τὸ δ' ἀναλογίας μετέχειν προσεδέξα θ' ὅπως καὶ τοῦ μηκέ τ' ὄντος ἀποδῶι διαίσ θησιν αὐτῆι ὥσπερ, ἵνα σώσωμεν ἐνάργειαν, ἄλλας δέον ἐγβάλλειν ἐναργείας ἢ διαφέρον τι τήνδε τινὰ ἧν κα θαιρεῖν ἢ καθάπερ οὐ ἀναιρουσμενων

σατα εμ νον ειν τόδε μητὲ μνήμης σα μετέχειν μητ' ἀναλο γίας μητ' εἶδους, ἀλλὰ μηδ' ὄναρ οὐκ ἐναργὲς ὁμοίως ἐστὶ καὶ ενχον ἄλλως εδε αμ α θ

ἐὰν μνήμης ἀναλο γίας μετέχωσι· καὶ δὴ δῆ λον, ὡς ἡ μνήμη λογισ μοῦ, καὶ πάντα πράγμα τα συνταράττειν· ἐώρων γὰρ ὅτι οὐ τὸν λόγον εὐ χερὲς ἦν ἀποδιαλύειν τὸν κατὰ τῆς αἰσθητῆς κινήσεως ἔξω καθεσ τῶτα τοσλ αὐτῆς απελσεε τι νες ἐν Ἀριστοβούλου τινὶ γράμματι προσευ ρημένα εὐχερῶς καιφα ποκας μνήμην ε ιστω τὸ τεκμή ριον

εν νουσιν εκαια πο χρωμτακα ενο εἶναι φησοιμ κα τ' ἀριθμόν λεγο τα κ

μεθα. τὴν μὲν γὰρ ὄ ψιν ὁρατὰ καταλαμβά νειν ἡγούμεθα, τὴν δὲ ἁφὴν ἁπτά, καὶ τὴν μὲν χρώματος, τὴν δὲ σώ ματος, καὶ τὴν ἑτέραν τοῦ τῆς ἑτέρας κρίματος μηθὲν πολυπραγμο νεῖν· ἐπειδήπερ εἰ συν έβαινε τὴν ὄψιν σώμα τος μέγεθος καὶ σχῆμα καταλαμβάνειν, πολὺ πρότερον ἂν καὶ σῶμα κατελάμβανεν ἢ πολὺ πρότερον ἂν καὶ σῶμα κατελάμβανεν καὶ ταῦτα τη μα

ησ ωνοεε ον οὐδ' ἕτερον συμβέ βηκεν ἀλλὰ τν ταὐ τοῦ χρήματος ἑκα τέραι προπίπτει δια φέροντα δεσ καὶ τὰ μὲν τῆς οὐσίας συμβεβη κότα τὰ δὲ τοῦ περὶ τὴν ὄψιν συμβεβηκότος τὰ δὲ τοῦ περὶ τὴν ἁφὴν

ἀντί τυπον ἔλαβε, καὶ πολλά κις οὐδὲ αὐτὸ τοῦτο· εἴ περ οὖν οὐθὲν ἕτερόν ἐστι τὸ σχῆμα τὸ ὁρατὸν ἢ τῶν χρωμάτων ἡ ἐξω τάτω θέσις, οὐδὲ τὸ μέ γεθος τὸ ὁρατὸν ἢ τῶν πλειόνων χρωμάτων ἡ κατὰ τὸ ἐξῆς θέσις, πῶς δυνατὸν τὴν αὐ τῶν χρωμάτων οὐκ οὖ σαν ἀντιληπτικὴν τὴν ἐξωτάτω θέσιν τῶν χρωμάτων καταλαμβά νειν; παραπλησίως δ' εἴ περ οὐθὲν ἕτερόν ἐστι τὸ ἁπτὸν σχῆμα ἢ τῶν σωμάτων ἡ ἀντιτυπία

νο κα βασ οτε ουθ νει ναι

δοκούντων παρῆν μὴ Τι μασαγόραν Πολυαίνωι ἀλλὰ πολὺ πρότερον Ἐπικούρωι συνκατα τίθεσθαι· κἂν εἰ πάν τως δὲ ἐπεθυμοῦμεν μάχεσθαι αὐτῶιῶ, ταύτηιη ἀκόλουθον ἦν· σφετεριζό μενος τὰ τῶν ἀνδρῶν ὡς ἐπ' ἰδίοις εὑρήμα σιν σεμνύνεται, παρά τε ἄλλους καὶ τού τωι τὴν σιπὴν καὶ τὴν ἀχάριστον ἀλαζο νείαν ἐπιδεικνῦντας

ς αισ ς αλλαμοδωρο καὶ διὰ τουτῶν ν ὅτι τ ρας τοὐναντίον λαον ὥσπερ μ μαρμεννπ λον η να καν

τῶν πραγμάτων πε πτωκότων, ὡς καὶ κα τ' ἀρχὴν ἐπεσημαινό μεθα τοῦ περὶ τῶν ὁρά σεων λόγου. καὶ τὸ πα ρ' Ἀπολλοδώρωι μέγεθος μετρεῖν ἐστιν, λέγοντι γεγεννημένου τοῦ σώματος ἐκ μυρίων ὁ μοίωνσιν ἀτόμων, τῆς δὲ χρόας ἣν ἐπιπο λῆς εἶναι συμβέβηκεν, ἐκ χιλίων ἀτόμων, ἁ φὴν καὶ τῶν ἐνακισχι λίων ἀντιλαμβάνεσ θαι, καὶ τῶν χιλίων, ὅ ρασιν δὲ τῶν χιλίων μόνων

ον ἐστι πρ τὸ ταῦτα κατ' ἀριθμὸν εἶναι ἄ γειν. οὐθὲν παράλογόν ἐστιν, ὅπερ καὶ φαίνεται, συμπεφωνηκέναι τὸ πρὸς τὴν ὅρασιν καὶ τὸ πρὸς τὴν ἁφὴν σχῆμα καὶ τὰ ἕτερα κατ' ἀριθμὸν καὶ α

σι τῶν ἀντιτυπίαν συν αποτελουσῶν ταῖς ἄλ λαις· καθὸ δὲ σχήμασι τοιούτοις κέχρηνται καὶ μεγέθεσι καὶ τάξε σι καὶ θέσεσι, τὴν χρόαν, ἐπεὶ λέγομεν οὕτω καὶ χυλοῦ καὶ ὀσμῆς κριτικὴν εἶναι τὴν ἁφήν, ὅτι συμβέβηκε καὶ τὰς τούτων γεννη τικὰς συναποτελεῖν τὴν ἀντίτυπον ἑνό τητα· εἰ δὲ μή, καθὸ σώ ματα αμου τὰς ποιότητας

τσασ αλλαι λελεννη ποι οτήτων τησεκ α με ξλισ

κρί νειν τὸ χρῶμα· ὥστε κατ' αὐτὴν ἀναλογίαν κοινὰ κρίματ' εἶναι τῶν αἰσθήσεων τού των τὸ σχῆμα καὶ τὸ με γέθωνος, ὃν λόγον ἔχει τὰ τοῦ χρώματος πρὸς τὸ χρῶμα, τοῦτον ἐχόν των τῶν τοῦ σώματος πρὸς τὸ σῶμα καὶ ὃν λόγον ἔχει τὸ χρῶμα πρὸς τὴν διὰ τῆς ὁρά σεως κατάληψιν, τοῦ τον τοῦ σώματος πρὸς τὴν διὰ τῆς ἁφῆς δομε

βανε ἀνωτερο ἀναλογίαν τῶν νεοτ τῆς ὁράσεως τὸ δὲ δηης ~~φύσεως~~ ἃ καὶ ν ἀντιτύπου κατην κου καὶ τῶν ων τὴν κρίσιν ου ενα

τῆς ὁράσεως καὶ τῆς ἀ κοῆς χωρὶς τῶν ἀνω τάτω καὶ κοινοτάτων ἃ προδιήλθομεν, κρίμα κοινὸν οὐκ οἰόμεθα κατὰ τὸν πρόχειρον τρόπον εἶναι, κατὰ δὲ τὸν οὐ πρόχειρον μέν, κοινότητα δὲ προσφε ρόμενον ὥστ' ἀναλο γίαν εὐόδως ἂν ἔχειν ῥηθῆναι, φήσαιμεν ἂν κοινὸν αὑτῶν εἶ ναι κρίμα τὸ σχῆμα· πρὸς γὰρ τὸ τῆς χροᾶς ἢ τὸ ἐνγραμμάτου φωνῆς σχῆμα ἔχειν τινὰ κοινότητα τη

φάμεν γὰρ ἐν ὧι λόγωι πρὸς τὴν τοῦ χρώματος ποι ότητα ἔνεστιν ὁ τοῦ χρώ ματος σχηματισμός, ἐν τούτωι τὴν ἄρθρω σιν εἶναι πρὸς τὴν τῆς φωνῆς ποιότη τα· καὶ κατὰ τοῦτο σχή ματος οὐκ ἀλλοτρίαν εἴπομεν ἂν ἑκατέ ραν εῖναι τῶν αἰσθή σεων

τοῖς κατὰ τοῦτο φάσ κουσι τὴν φωνὴν σχῆ μα ἔχειν· εἰ μὲν ἡγεῖτο μηδ' ἔχειν τινὰ ἀναλο γίαν τὴν ἄρθρωσιν πρὸς τὸν τοῦ ~~σχη~~ χρώματος σχη ματισμόν, ἐβιάζετο προφανῶς τὴν ἐνάρ γειαν, εἰ δὲ τοῦτο τι θεὶς κατώικει παραλ λαγὴν εἶναι τὸ τοῦ σχή ματος ἀφηκὼς ὄνο μα, ἐφωνομάχει πρὸς τοὺς κατὰ τὸν ἑπόμε νον οὐκ ἐπὶ τῆς ἀπα ραλλαξίας της νοτη αιπρ

τὰ μὲν σχή ματα λελεγμένα πα σῶν εἶναι κοινά, τῶν δὲ ποιοτήτων ἁπά σαις, ἂν λέγοιτο κοινὴν τὴν κρίσιν ἔχειν κα θ' ὅσον τὰ μὲν ὅμοια τὰ δ' ἴδια ἐκείνη κατα λαμβάνει, τὰ δ' ἴδια ν τη

ἐξακριβοῦμεν, ὥστε τῶν αἰσθήσεων προσ υπομνήσωομεν ὃ προσ φἐρεται ἴδιον ἑκάστη χω ρὶς τῆς τῶν κρινομέ νων ἐπαισθήσεως, ἡ μὲν τοίνυν ὅρασις ἰδιώ τατον ἔχει παρὰ τὰς ἄλ λας χωρὶς τῆς τῶν χρω μάτων καὶ τῶν περὶ ταῦ τα κρίσεως, τὸ ἐν ἀποσ τάσει καταλαμβάνειν τὰς μορφάς, ἐπαισθα νομένην καὶ τοῦ με ταξὺ ἑαυτῆς τε κἀκεί νων διαστήματος ἡ δ' ἄκουσις χωρὶς τῆς τῶν φωνῶν καὶ τῶν

σωνεσ εὐ χερῶς ἐπὶ τὸ φωνοῦν καθὸ ἀκουστόν ἐστιν καὶ τὴν φωνὴν ἀπεσ ταλκός, ἡ δ' ὄσφρησις, χωρὶς τῆς τῶν ὀσμῶν καὶ τῶν ἐν ἑαυτῆι καὶ πα ρακειμένων καὶ ὥσπερ καὶ ἐπὶ λόγον ἀκουστικόν τὸ ποεῖσθαι τὴν ἐπαίσ θησιν

τῶν ἐν αὑτῆι μόνον προσφέρεσθαι τὴν κρί σιν· ἡ δὲ ἁφὴ κατὰ μὲν τὸ ἴδιον τὸ μηδεμίας ἀντιλαμβάνεσθαι ποι ότητος· κατὰ δὲ τὸ κοινόν, ἧι ποιὰ σάρξ ἐστιν, ὃ παρ ακολουθεῖ καὶ ταῖς ἄλ λαις αἰσθήσεσιν, τὸ ἑτε ρογενῶν ποιοτήτων ἀντιλαμβάνεσθαι· σκλη ρῶν γὰρ καὶ μαλακῶν οὖσα κριτική, καταλαμ βάνει καὶ θερμὰ καὶ ψυχρά, τά τε ἐν ἑαυτῆιῆ καὶ παρ' ἑαυτῆι ὑπερ ουνωνκ πασαι τεκ κασ

καταψεύ δονταί τινες καὶ κρί νειν λέγουσι. τῆς ὁρά σεως τοίνυν στερεμνι ότητα μὴ κρινούσης, καταψεύδονταί τινες κρίνειν νομίζοντες· ὑποβάλλειν γὰρ αὐτὴν καθ' ἁπλῆν προσβολὴν ὅταν πέτρας ὁρῶμεν

καθ' ἁπλῆν προσβο λὴν καταλαμβάνειν καὶ ἀναίσθητον καὶ αἰσ θανόμενον καὶ ζῶιον καὶ οὐ ζῶιον τόνδε τινὰ ἄνθρωπον καὶ τὸ τοιόν δε ζῶιον καὶ μᾶλλον καὶ τὸ παραπλήσιον· πάν τα οὖν τούτων κρί νουσιν καθ' ἁπλῆν προσ βολήν, καὶ σχῆμα καὶ μέγεθος ἁπτὸν ειν μόνον· κρίνουσι δὲ καὶ δυσωδίαν ἐκ τοῦ τὸ το ιόνδε χρῶμα προσπί πτειν μυηρ θεωρηχαμ παξτο

ονα λέγειν καὶ τὰς ἄλλας φάσεις ὁρᾶν· καὶ ὅταν μὴ τὸ κατὰ τὸν πα ρόντα μόνον χρόνον ὑποπίπτον κρίνεσ θαι λέγωσιν ἁπλῶς ἀλλὰ καὶ τὸ εἰς τὸ μετὰ ταῦθ' ἧι ἐπικείμενον, ἔτι δ' ὅταν ιαι

διὰ παρατηρήσεως ὑ πολαμβάνοντες, καὶ ὅταν σωμάτων ὡς σω μάτων κριτικήν, καὶ ὅταν τὰ παλαιὰ καὶ τὰ καινὰ δοκιμάζειν, καὶ ὅταν πολυπραγμονεῖν ὅλως περὶ τῶν ἄλλαις αἰσ θήσεσιν κρινομένων τὴν μηδ' εἰ τοῖς ὅλοις ἐστὶν αἴσθησις ἑτέρα γινώσκουσαν, καὶ ὅταν καμαλλ καθ' ὑπερβο λὴν επαι σχή ματα καὶ προσέτι τὰ μείζοντα δὴ ν κρίνει κ εὐχυλίας τμημο

ααια ταπλομοαι διαφέ ροντα, καὶ ὅταν χρόνον εἴθ' ἁπλῶς ἐλάχιστον εἴτε τὸν καθ' αὑτόν, καὶ ὅταν ἀλγηδόνα κατὰ τὸ ὁριστικὸν χρῶμα, τῆς δ' ἀκοῆς καταψεύ δονταί τινες καὶ ὅ ταν

αδιν ἕως ἂν εωουσσυνος ἀν τιλαμβάνεσθαι καὶ οὐ χ ἧι συμβέβηκε τούτων εἶναι καὶ ὅταν τοῦδε ἢ τοῦδε ἀνθρώπου, καὶ ὅ ταν Ἕλληνος ἢ βαρβά ρου, καὶ ὅταν τραγωδιοῦ ἢ κωμωιδοῦ, καὶ ὅταν ζέοντος χαλκοῦ κα τὰ τὰς τοίων ἢ τοίων ἀντιλήψεις, καὶ ὅταν τὰς τῶν ἐμπείρων ἀ κριβεστέρας εἶναι καὶ τετρῖφθαι, καὶ ὅταν κει ζς και η ιης κριτικὴν ε αμδε

νησρεσιας ἀντι λαμβάνεσθαι καὶ ὅταν πάντας τῆς αὐτῆς ἀ κούειν ἢ τῆς ὁμοίας, οὐδ' εἴ τις ὅλως ἕτε ρος ἀκούει καταλαμβα νούσης· καὶ ὅταν τὴν αὐτὴν καταλαβὸν δισ η

νη ἔτι περὶ τούτου ψεύδους τε ὄντος διὰ τὸ τὴν προενεχθεῖσαν εὐθέως φθείρεσθαι, καὶ ὅταν μέλος καὶ ῥυθμὸν καὶ μέτρον κρίνειν καὶ ποήμα καὶ λέξιν κα λὴν καὶ αἰσχραν καὶ πρέ πουσαν καὶ ἀπρεπῆ· τῆς δ' ὀσφρήσεως ὅταν ὅμοιον εἰπόντες, ταύ τηι ἢ λιβανωτοῦ πε ριτίθωσιν κρίσιν ἢ τοι ούτων, καὶ ὅταν ταῖς ἄλλαις ὀσφρήσεσι τας ταρται ενα μασαι τηνπ

τὸ ὄζον πώρρωθεν ἕλκεσθαι καὶ ὅταν τοὺς χρηστοὺς οἴνους καὶ μοχθηροὺς διακρίνειν καὶ τὰς συμφερούσας καὶ ἀσυμφόρους ὀσμάς· τῆς δὲ γεύσεως, νομι ζόντες νηρει

ν ἴδια αξ τοῦ σώματός εἰσιν μεν ηιχουων νοδχκρεων τῶν ἄλλων καὶ τῶν θερμῶν καὶ ψυχρῶν χυλῶν κατὰ τὸ ἴδιον ἀν τιλαμβάνεται οὐχ ὅτι πάσαις ταῖς γεύσεσιν ὁ αὐτὸς κατὰ θερμὸν υν χυλὸς πα καὶ ει καὶ τωσε ικα σινε δυ ευ

ν εἰπεῖν η ματικαισ τηνεμη εἰ ἡδοναὶ γεύσεις ἀκριβεστέραι τῆς δ' ἁφῆς ὅταν φή σωσι καὶ μ τοῖς ὁρα τοῖςιμνον

εε ν νη

φανούμενοι τὸ γίνεσ θαι, καὶ λευκαίνεσθαι μὲν καὶ μαλαίνεσθαι λέγουσι τὴν ὄψιν, λευ κοῦ δὲ καὶ μέλανος τὴν κατάληψιν μὴ ποεῖσ θαι· τὸ δ' ἀνάλογον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἰσθή σεων

εγεεσσν εσθαι τοσχ

νεπαιτι πο τὸν αἴτιον νε την καὶ μν ἐσ τηκότων α λα ησπ εωσκα κρίσιν καὶ τεσ αυ