Philodemus, On the gods

vestiges ρεστον ηθενταδ σε κοι αι ἐπιπε ψε oυμεν ηενε

ν τιουμσ νου λη ν και λειπον ει τῶν ανκα λα μεταδιδόντας ων

ρι τε λε μ θα ει

vestiges πολλῶν φοβούμεθα νεπ οις γη

λυσ ς εἰπὼν ι υσ να

ου ζο ατικο εσθαι μεταγ εσεω αινων με

εν τρια τα ου

οι oδου επε ε ὅτι τὸ μὲν ξαι τητον συνεμ- σετι

vestiges διαε τας μὲν αἰεὶ τὴν ἐπισύνδεσιν ἐχον

κι αθ ου μον λο χε

vestiges λη αυτο ±13 οὐκ ἐσ ±14

γ ατου περι

vestiges αονδε μέγαν

οι κα αγ πε μεν ουμ νι

vestiges θεωρη μᾶλλον εντ νασ κκ περι α ντην

ωσ ισ

vestiges καιιασ εν ὑπερπ ετ ο αι Ὀλύμπια ον ἔσεσθαι τε σαμην ἄρρηκτον δ ται δεινὸν παραπλη

σε ουο το ει τας α ττε

δ μο το α τ

vestiges ας νο ειδεν ηδιαν

vestiges μ αι ρεσιν τικοι εναπα ωδεια αι π μαινο ος κ

αγαι τέρψοντα υν ει ρι δῆλον ⸌ου⸍

vestiges ου το χω με αραν ειν τ τοτ αι

vestiges ο ρ το ε ὅτι τὸ ε ούμενον καὶ καταφερ ἐπὶ τὴν ινως ἀρε το τὰ ὅμοια νων γίνεσθαι κτ

vestiges σεως ουν ταύτηι δηλω δε τἀγαθὰ vestiges

γὰρ ωσιν ὑ ταυ ν οὐκέ τιενονεστι παρασ απο

ν αι ο

ρ π

γε νπ λόγοις

τωτα την αι υ

vestiges ς καὶ εν σοα τῶι ἀπόντι βε ωιτ σα τοδ δεν

ημε ετερ κ ιπα στσωσ ανκ ηινα

vestiges καὶ μὴ νωμεν κακῶι συ-

κ ν τα πρ τα τω τω τοσ καὶ γ ατομ πιστ ματ

vestiges σεισ ησι ν αυτο την ἀπο ανεσ προπίπτειν κα ματα ν

διαφωνεῖ ν

ς ἐπιμαρτυρ κοινωνησα ον, ὅταν πείθηι τὰ ἰδιώματα τὴν κοινότητα ἐπιμαρτυρεῖν· οὐχ τα

εν ναντ

λοις κα ουδεμ λοιπόν. οὐ γὰρ προχεί ρως ἐστὶν κρῖμα κοινόν, ἀλ λὰ τὸ μὲν χρῶμα δή ἐστι τῆς ὄψεως, ἡ δὲ φωνὴ τῆς ἀκοῆς, οη ς τὸ τῆς γεύσεως καὶ ἁφῆς κοινωνοῦν ἕκαστον ἀναλογί αν ἔχειν ἐροῦσιν τῶν χρωμά των ὑπάρχειν ααον τινα φαντασίαν ἐστὶν ὁρατὴ καὶ πρὸς ὅρασιν διαφω

ν vestiges

σιν ο τοις

εμι τον ὑ τεσε ων μόνον δ ν π ἀνάλογον ου ἐπινοε ἐπιν οτον

νο μίζουσιν Ἐπί κουρον σα κα κατ

υσι και λλησ

ωσ ὦ Γάϊε Βρύττιε σμονουδο ειν δοκιμ οὐδὲ περὶ τού του τοὺς ἀνθρώπους ὑπαρ τ ν

α εις του παρ λον τὸν ἀποσυρτιὸν ἐὰν τῶν προειλημμένωννπρουοχχλ ὑπομιμνήσκωμενονιμηωμον ὅτι κα θάπερει τὰ τοῖς αἰσθητηρίοις λαβόμενα τοῖς σωματικοῖς ατον ὕπεστιν αν

ωνο νενο

κατεπ εκει κ μ ου τηι ιοα εστιν ειν αυτ σαιδ ντ

τασ μ ησ

εδ λαμβαν σεω νδεκαι ε οὐδεμια αὐτῆι τῆι προσβολῆι

η α ων σ ον μαρ το δισ μον δν

διακεῖσθαι τι τειμηδ ητασ απρη μ αε υ μεν

ου ον ρο ς δια

σε προκα η υναπ νδειασ τῶν μορφῶν λέγωμεν ταῖς εὐκινησίαις ⸌ἢ δυσκινησίαις⸍ τῆς νῦν ἐπιτυγχάνειν διὰ παντός· ἀλλὰ μὴν συν ηρέσκομενπρο ὅτι ε τινὸς μ εαν καθάπερ

vestiges ην τ νει μένειν μορφη αειν π τοτ

vestiges

οπ γι λεγ μ τ τοκα τοπα οτ απαι ιτο κτον ρον

αι καὶ γη προ ται τὴν ἀπα ει ἀπορουμεν λλα

νυ σ ἀπολέλοιπε δ’ ὡς καὶ τὸ πυκνοῦν κατὰ τὴν ἁφὴν ἀντίτυπον διὰ τοῦτο προπίπτον ἄλλην φύσιν προσμένει καὶ ευ ως εἶναι δ τι μετ’ εὐ ποτε δ

εικ αι λα προπίπτει σαισ ιν δο ενον αισ καὶ εὐστα θ oδε κα

vestiges ν π τ φ κ ὑπερ παν ταχόθεν εὐσταθ ἐξ αυτ τα μεμνηκ οιτο προπ χρόνον κατ

αντασ τασε

ωσ κ

ιντ ωσανεπι οὐκ αναιω ρια τφυσ ὁμε μεμυ θευ τρόπωι ητ ει τ λογ επισ δι τοδοδιε π ρ

νωσ αἱ μορφαὶ καθ’ ἕκασ τον, εἰ καὶ οὕτως προσάγο μεν ὥστε τῶν ἀφθάρτων ζώιων συνη θείας τινὰς ὁμοίας εἶναι, πάλιν οὐ δέποτε ὅμοιαι μὲν προπί πτουσινπ, αἱ δ’ ἀνθρώπων μορφαὶ μεγέθει διαφέ ρουσαι τὴνεὐστάθειανσεταθειαν ησιαη

σ πολλάκι τάδε μ νους τεῖναι o τίθεμεν ον οὐδὲ μὲν ἐπιδεικνύειν τερον οὐδ’ ἂν οηι τὸν ἑξῆς εινη vestiges

τ δι λαμβανονο νο νσαισ προσμένουσαι γὰρ οὐδ’ ἐστὶν ν ἑτερησ vestiges

ρειτοπ ευβ

ηκας κα χρονο ευμε νοιαν οιοτα περι λαμβάνει τος εἶναι μορφάς τινας ἃς καὶ οὐ βουληθέντες οὐκ εὐθέως φανερῶς θεώ μεθα, διελθόντος δ’ ὀλί γου χρόνου, τινὰς δὲ οὐδέποτ’ ἐκφαίνεσθαι ἢ πίπτειν εἰς τὸ ἰδέσθαι τηκτευποσ μι κρὸν ἐν ἐλαχίστωι οὐδ’ εἰ βουληθείημεν δῆλον ὅτι κα το πέμπτυσ τον οειαι εαντω αι πάλιν δεκα

μεα τειν εμεθα κα ως ἐστιν ενοα συστήματα ε καρεηων φύσεων υν α ἐναργει α ἰδιό τητι ἐπὶ τῶν δήλων

κεν οὐκ ἐν ἐναν τίοις α σιν εἰ πάνυ γενδ σκότου διαμένοντος ἀθέ ατα, ἀλλ’ ὄψεως διακει μένης ὃ κρίνεται θεωρία γεν ἀεὶ τῆς μορφῆς υσιν ἐπεὶ ἐν τωξη νοτε τοῖς πόνοις ἐκείνοις ν

και μ

ωι καπ κααεσι ψυχη τω οφους καὶ παντελῶς συνεγγίζειν ταῖς ο βου ληθείησαν ουδα δε παρ’ αυτ νεειν καὶ ca.8τας μασ ια κιουνε ερε εκ ασα δηπ τενα

εναι αλλ

δε τῆι υρων ε ουτ ν

νο ηκ οκα ξαχ ειν αραχω ενπ εωσ χο

ουσα τισπ λατηι ουτεσ εν ατ οι π τ ε ἐνον διδειν ι εν ἀπὸ μέρους βλάπτεσθαι ενας διαβ ἔργα ⸌τῆς⸍ α μο των ουτω πίπτειν πεφυκατ υδν ο

νες της τῆι ου μορφαῖς προσεπ ανῶς γε τοῖς καὶ τεθολωμένοις παρα⸌λλα⸍ττ ν

τ σκ ιαν αμ πάλιν ἐπιδιανοεῖσθαι δι αμένουσιν αἱ μαι δ αυτ στε τι περιθ ειν ἐφ ντεσ ασ δεν

πογ κανομενη φη

νωστοι γὰρ ηονετεουσατην του καὶ δωσαπη τον πωαπναι μεδοεστας τοῦ λ οὐχ ὑπάρχειν. εἰ δὲ καὶ π του μᾶλλον τεενσμε πιυσιση εδυσηονεικη των χαλεπὸνκαλεπο σπον οὐδὲν ποτου τειποισησιρικ εις θεοὺς νομιζ φωνὴ ενισ

αστρ κα αλ φυσ

vestiges γα κατο πτρικα εἰ δώλων σεειτεπε διέξοδον πτειε ους χρόνους διεστηκ τον δε τι ἐν χ ηνα τρ vestiges

αυ ον ὡϲ γὰρ οὐδὲ τὸ πρὸς ἕκαστον τῶν ὡρισμένων προπίπτει ὡριαῖον, οὕτως οὐδ’ ἂν ὡρις μένον ⸌ἦν⸍ τὸ κατὰ διάληψιν πρὸς τὸν χρόνον. οὐ γὰρ τον ὡριαῖον οὔτε τὸ πρὸς ἕκαστον τῶν ὡρισμέ νων οὔτε τὸ πρὸς τὸν χρό νον ομενον του γαθεμιτον αἰῶνα αἰσθάνεται αν τοῦ κα ρον ἐ

ναργῶς νοεῖ κα ενει περ λαμβαν α χρόνο γ γουσαειμε ηι μὲν ἰσ ντ

εν ν ἀσάφεια υσ

ὑ ν

ηυτιεκτωνοκαιπανυε ασιωπασους ἐπινοεῖεπιηθει παραβεβκαποιτατομερισ αστυπει τὸ κοινὸν τ σιουνπολειαδηπολλο ρηνεται τῆςτακαι τὸν πρῶτον ν ἀναγκ πρησειεναιτων καιονμιμην αιαυνοαν αιποτε οιαιπ

λοτε ορητπη ονσυστειον σσυν προσησιν τινασυτιενει ειτιρατωνη ηκνεσυ ουσα ονσαινα εις απα θητοις ὑφιστ αναλλεκη ησιν απερι υπεριγ

τῶν τόνων καὶ φθενοου τὴν διάνοιαν ου τοσογ φαντασία τη ταριθαγονι νουστα θη ἐν τοῖς ε θητοιςθηιθις ὑφιστ τον τοις γο

vestiges τα τα σαηνακα τακαυ υν δτ ιαεις ουν τὸ δὲ πε ριεχόμενον περὶ τ

vestiges ττῆς φύσεωςα ἡμῖν αὐτὸν καὶ εἴθ’ ἑξῆς νηαθη διαναν τῆς ἀρίστης νομφύ σεως κανδην τὴν ἐνάργειαν νο μιουπερὶ τὸν η ἡμῶν ἡ πρὸς τὸν

vestiges πρνε αλλλαμβάνειν τὴν φύσιν καὶ ὅτι οὐκ ἐν λείπει καὶ περὶ τούτου τὴν ἐνάργειαν ταύτην ἐγβάλ λειν· ἀλλὰ τὰ προσδοξα ζόμενα μὴ δεόντως συ νάψας τῆι φύσει τὸ κ εἶναι τὸ τῆς ἀρίστης φύ||σεως

ον σαι κα ου τωι ρ

εἐνταῦ θαντετα ου σιν ἔτι κραυγάζειν τὴν ν αἴσθησιν αν τοῖς σνορταις ου οδδεαυ καοκ τῆς ἐναργείας καὶ αἰσθανο μένοις, καίπερ ουν. ἔδει γὰρ θ ρ επεριπιπτον

ε ε ον

μιδ λαμβαν επι προσξ ἀνευ ομενν ἄλλο τηουλοτε κατασχεῖν εἰς διάληψίν τινα, μεταβὰς δ’ εἰςησιν ἐὰν προπίπτηι ὁμοειδὲς φάντασμα και εμονι α γὰρ λε δέχεσθαι του

νεται ου στω ι ε τος ἀντικει - ἀλλ’ ἐᾶν τὸ ὂν ἀληθῶς καθαρὸν καὶ ἄφθαρτον καὶ θεῖον εἶναι καὶ περὶ τοῦτο, κατὰ βάθος ὂν καὶ μηκέτι δι’ ἐναργείας καταλαβόμενον, διὰ τῆς ⸌ἰσ⸍ο δέ, προσκατανοεῖν ὅτι καθ’ ὁμo ενον α ν ἐναργῶς καταλαμβά - νεσθαι αατων ε ηκο μασιν ναρ ἀπείρου

εἶναι σι π σι τι τον τοῦτο σῴζων ὡστ τε τὸ ετημα τὴν

υ ανοι κ ρη

ε ητ τιν τὴν κατάστασιν ον οὐκ ἐπαξιώτατα τακτα ἐγβληθ οφγο ι πολλα ηκατ ον αι α κατα ειπτ σον

α αν ταλε ωι τ η νομ ποι ον εξω

ωη ησ διο ακ λογινε αρχ καὶ ἡδομεν

vestiges

αι αρ ιπρ ἀταρα α ναν ας ν

των ωσ ευγ συν αμεν οθ οτ

ὀσφρη σοτ φανερὸν ὡς ἐνάργεια ησονται δι’ ὄψεως αιγ

ο θε ση ἑκαστ η καν ε τιονον ει ινω υ νον vestiges

ἐναργεια ηπου κ ιν ιτου ην σ ιασ α

vestiges

αιτ νπ γι τοῦ σύμπαντος χρόνου κατ’ ἀκρίβειαν ἔδει λαμβά νειν του καὶ μὴ καθ ἀπε ιράκιςσα σαι αυε εου δι ρκαι νυ

εκ εουσ περ μερ α

vestiges

τλ πολ φαι ἀτιμαζ πρωτεύων ἢ βοῦν τε αἰσθησσε δὲ τη ταῖς ὁμοίαις ταύ της ααιρεθει ἣν οὔθ’ ὑπὲρ ἀληθείας οὔθ’ ὑ πὲρ τῆς δοξαζομένης τοιαύ της εἰλήφαμεν αν φυλα τατον πιμιν ων ἐσ vestiges

ο εκα εια ενα κο ε δ χουσα ἐπὶ τοῦ τδαὐτοῦ τὸ δι αμένον τόδε τι μὴν αμ παραδιδόντεςπαραδιδόντε ατης ὅσης διαo ν ἔννοι ηνοιαν προσλαμβα

ν ει ε αυ ασω ι

φι λοσοφία φηλυ σιυδε υ παιν δ αυ τοποο κεκαι μεις εἶναι ζωεν, προλή ψεις δὲ τῶν μα κεουτο πρ ειλεγόμενος ἀλ

vestiges νοτ κας προς σι τοῖς ὑπα τοὺς ἀνθρώπους τοιοῦτον μν μόνον αμ εἶ ναι τοιουτο νωσ αυ

χα νο αυ α vestiges ομεναειναι καὶ ν κα γὰρ ἐκ τῆς οὐ παρελείπομεν ε ζώιων ωτρα ὅταν ἐνάργειαν ν αὐτὸν τεταγμένωι θεοῦ φθει ρ ει ει νεσ εν

νο δησ οσ κριτηρι. χω ρὶςθις γὰρ τοῦ καταλλήλου τὸ λέγειν εουκο ἀμφιςβητεῖν ηπε ἀνθρωπ ειτης τοω

αυ νον τικ

αν σου ω ὁ μεμυθευ μένος Κένταυρος νοούμε νος τει τῶι δὲ ἐν τοῖς οὖσι σι

vestiges νλενα αυει καὶ μενννω τὴν πρόληψιν ειν ἑαυτο οὐ μόνον τουτο τωι τὴν ψυχὴν καὶ ὁπόταν Ἐπίκουρος ητης ηπ διὰ παντὸς επι

φθνεν ναι φύσεις ἀφθάρτους ὡς οὐχ ὑπαρ χούσας τη τ τ τανεστι μεν λόγους ετα πρo λήψεις ἀπὸ τ ῶν ὑπαρχόν των. περὶ δὲ

μόνον συ κατασκευ ης τοῦ π δεδι εσθαι

ψευδω τῶν πατέρων θεναδ ον σεαυ ησιν με

πρ εμεν ειναι ατοι ε τὸν αὐτὸν υἱὸν ομεν καὶ ἀναλογιζώμε θα υε ει ηει±9

vestiges

vestiges ἀνοσιο πα ραλλαττους θεοῦ ν ας νο ατ π ἀτά ραχον καὶ ρον εν τοδ σιαν οὐκ ε τόδε ὑποληπτέον

θα καθ ευ

vestiges τοι παρῆν καὶ κατα τούτοις κα τ

vestiges

και νον ν ρευομε ν οις ἐπι μηδὲν αιδ ατε

vestiges

σας φα καὶ τ vestiges εν νον ἀλ σινο θε ωρεῖσθαι των

vestiges

αλλ ητρ ε τῶν ζώιων ω το τωι μο τῶι νομίζοντι ζη

vestiges

κ ει εινα ωντ ὁμοειδείαι διαφέ ρ τὰ οὐ παραδεδο μένα λων χρόνων μενει ἡ παραλλα γὴ σν ἀνθρω π τωι πέφυκεν δύναμιν ολ την

ι δ υσ αι π

vestiges ον ειασ μενα νοη αυτα στος ἐμφα-

ν ἀπειρίαι ταις αρ μικα η ταις

οτμε μεν ἀπει ράκιϲ ι δικονηψι παντ δετοα κι ωα ουδη τη περιπν ει συν

vestiges

τι τινε σεν τοῦ νε ἡμᾶς φησὶ α τῶν στοιχείων κ αγεσασ ειη ἀποδέξεται το παραλ λν οὐκ αει νουντα ταυ τ τιθέντες τ

την ντ αρτ η μααταψα εκει vestiges Δημοκριτ

τασα νδ

ὅμοιον εναι ανον ει αυ του τησ φυ και κί⸌ν⸍ησιν ἐκ ε vestiges

εαετων ἐκβαίνει ἐπ’ ἄπειρον ειταναισειτουενας ἅμα νοήματι ἀποφερ πλησιος κρους τινας ουμεν συμ παθία

δε τιν αλον καὶ ἀνα ν

εκ εισχ αε εἴδωλον

τ π vestiges

α υνα

εν δ

γ ὧι μεε ζειν ε ομ ν ει vestiges

vestiges ος εν Δημoκριτο αινει κα ν κρ λέγοντα ομ vestiges

ρια δια τατ

μ αι ων καλα ειαν ιουσ ον διισ δε ὡρισμέ ν- τεχνίτου εφέροντο λέγειν α νο ἐκ

ενεγγ ντι τον καιτ νκατα δικων εν τε κατεν ω αρ

vestiges

πα μ κ φθ ν τη αιδε ναιυσασ ανι πε θ

τω ἐπ’ ἄπειρον εργωι συπ

ετου αυ ε συει ν

ουκ ε προ τῶν ἡδονῶν, ὥστε γινώσ κομεν αἰσθητικὸν εἶναι χωρὶς τῶν ἐναντιωμάτων ἀπ’ ἀλγηδόνων ισασνε τισ ασ ν συμπαρ σε

ουδ

vestiges

ματ τρι π α νη ε κ

ααν δε προ ηι σαρκίνην οὐδεμίαν φύσιν οὐκ εἰ κάζοντος ανε ν μει κην τῶν δγο σκευάζεται διο θ ἑκάτερα τῆι

ασ ησι

πε μτατοα λη ιω τ

vestiges

δια ν πα ισ α

vestiges

α οὐδὲν τοερισα διαδεδυκὸς εἰς ἄπει ρον ι τούτωι τοῦ διαστή ματος ιμεν ειϲα ὅτι σεεμενεν εὐ θεδε ενε κλσυν ιν

vestiges

vestiges νο νειν δη ἀθροισ μ ντοσ ς ἀχω ριστ μητ οτ vestiges

η κρε μ εν ἄφθαρτον εἶ ναι. γὰρ ὅδε ἀ μ τῶν αὐτῶν, Δημό κριτος δὲ τοῖς ἡμετέροις τὰ συστήματα οτατα και κο ναι

μο ων ηω ασ ου

σύστασι μο οδ αν

vestiges

vestiges ειν κατοδ απεικακ με ευεκ ρος ὅτι των α vestiges

τ ριζουσι δ τασαρ εισ νων πατα

ισ εξε εστν ανοσυ τινον ες ὁμοι ειταισ ριζον τοὺς αἰσ θανομένους ε τ μη το

τοὺς ὅλους μεν υμενους υ σι πόθεν α αλανεια δε αν αὐτουργοὺς ς ποήσει ρευομε οτιν vestiges

ησειν γεννη κατοπτρικὰς αναν δ κιων

αιν αιαπο μορφ κότασ κνε φ ναι οημων τ α

εισ ἀλη θεῖς δόξας ν σῴζοντες οὗτος δὲ κα τεάγνυται πρὸς τὴν ῥαισ τώνην ἀχρηστῶν α σιν

να καταλαμβαν πα δ

χειν ατη αθε οερ ειτις ανα

vestiges αιαι πο εξα τοῖς παχυτέροις ἔφευγόν τινες τοῦτ’ ἐπιγενησόμενον ὥστε ἄνω καὶ ἑτερ ἀπορεῖνβε δε τὸ ταῖς ὑπονοίαις ἀκολου θεῖν. εναο καὶ ε κα ι οἵ ουςασιν αὗται, τὸν δὲ μαχόμενον αὐτοῖς παν

αν δεινα τ νου επ τερο νοει τοῖς υ πτου με ελ μεν με εικαι τ εια μ

οτι

vestiges μάλιστα τῆς τοιαύτης τοσι πει ρώμενα ποιεῖν ος καὶ τούτου δ τευν κατανενοηκέναι ὀφείλομεν καὶ σο μοα η τε του οὕτω πρὸς ἀλλήλους κατὰ φλυ

αρίας vestiges

vestiges φύσεως λεπτομερὲς ὄν εἰς τὴν διά χυσιν ἔρχεται κατεσπαρ μένον καὶ κατατήκειν ωι πολλοῦ δεου φ νοεῖσ θαι ε διον ων νοεῖσθαι τὰ ἀθέατα τε⸌ ην⸍ αλλανα νομ ς γὰρ

τειμ την τ

ουωπ διε τον τῆς ἐμφάσεως πων κατο λου ἀνθρωπ ς ὅτι ἀπολείπομεν οὐδὲ μελλ θιγγάνει ἧι μ τυχουσα αἰσθητ ὅμοια εἶναι μουτ στεκ ηναι λεπτομερ

vestiges δομαι ντη α νοντ τυγχάνειν τη ω αατου αθειν αρια δεουσεν δφα ιαν οι

ν καὶ κα αγωγο πτ αλλατ ουντασ στε

σημεῖα ταφ σ λεγε εωσασ τα ω

ει τωσ τεραδ νηε

παρ υχ

αυ νεν τινας λληττα καεγνω ενφωνου πρώτως θη vestiges

ιτο παραπλη σίως δ ουν σι καιδ υν παρασκευαζόμενα σῴζων πον vestiges

ἅπαν τας ι ἀπο νενοη μυθο κεν αἰσθη πα φύσεις κα σαρκίνας οὐκ εἶναι κα τοτο σ αασ vestiges

γὰρ ἐν φερομένοις η δὴ πρῶ τονωιοὐ πρόσεστι. τὰ μὲν οὖν πε ρὶ τῶν φωνῶν καὶ τῶν ὀσμῶν εἰρημένα καὶ παραπλησίων ἐπιστατέον περὶ αὐτῶν ὅτι ἡμεῖς ἀναλογιζόμε θα λεπτομερέστερόν τι καὶ τὴν ὅρασιν διαφεῦ γον τατου ας ἡ μετερ κα τα

τιν ουχε ισα δημ

πι αδει κα ησαδιατ ⸌τωσ⸍ατων πι εσχ

ποι κα των ὁμ πλησιο κονη νομ

ου δι’ αἰσθηπροσ μεν σ

σ προσ ουν τ φυ ν ς δαι ση ν

σάρκινον τουδ καινουμε καὶ τερπομε ινει δὲ περὶ ποιοτη σύστασις ε ει δ’ οὐδὲ αμενον τονρ ων πρα δεδειχό ττντο

νεια διὰ τοὺς αντέρους ἐλαιῶνα οὐδὲ τοῖς ἀνθρώποις οὔχ τε τοῖς ἄλλοις ζώιοις ἀναγ καῖόν ἐστιν χρῆσθαί γε, τὸ δ’ ἐλαιοῦν διὰ τὴν ἀγωγὴν ἀναγκαῖον, ἴσως δὲ καὶ τὸ λούεσθαι τὸν γε θερ μῶι νττων εο οὐ χρῆται σοπε ποετωννας τριιν οιγεννησι ὅ τανικα

α ιν εεξαν ἀλλόκοτόν τι αν ετειτου τα θεοῖς καὶ τὴν καὶ παρ’ ἡμῖν τοῖς ἀκεραίοις ε υ φαν τασειαν αὐταρκε παρασκευα τοῖς δὲ θεοῖς η πράγματα παρεχ καὶ διὰ παντὸς τὴν ἀφθαρ⸌σίαν⸍ καὶ μα καριότητα πδ ρτου δ γιαιca6 ϲετ μὴ φ καταλαμβαν τα ταῖς φ αι χορηγ

ε ειτη απ

υρεων το ηβαδ τεγα ἀπεῖναι κ μκαι τ εὑρίσκεται ἐν ἐνίων ἐπιβλέψειλεπισπ ις ὑπὸ τού του εὑρεθήσεταιοστρογ β απρότερονπεοτερον ἤδη καὶ τὰ ἀλλότρια φο πολὺν α ταλλησατοι πιτοσ καὶ τῆς εε δενευδεισ αον ἐγλύεται χωρισαυτων καὶ τῆς τυγχάνειν αιαν

ναι ἡμεῖς ον οικου μεν υχησ τὰ μὲν αὐτ θάλπη τὰς κατασκευ δ’ οὖν οἱ τοι και λεπτoμε ρ ινοτέρους των

vestiges ου ζα ν vestiges

χ δ ἐκ ε ψε δι γὰρ

ναι εανε τὸν μὲν ε τῆς ἀναλογίας τοαιεενον ὑπειν ἡμῖν μοσουτ καπρατοσειτατης τντα τῆς δυσκρα σίας συστάσε σιον σοτο ε ψύχους ε χου δισ και τηι κ ωσ στ φυωἐπιβεβήκα σι μειπειν ε

η σ

ε ἔτι περὶ εὐτων καὶ τῶν ἀγόντων οἰκείαν διαγωγὴν δὲ φέ ρει καὶ τοῖς ἀνθρώποις ἐπιτείνασι νοησ ο ερ ζωτικα πεν τη σεις ὑφο εἰκασθε τῶν θεῶν αλλει α τοισ θιτο δυ τὰ θαυμασιώτατα κα

vestiges ατα σχοειν ισυ ὑπαρ καεσεσιν θαι ταῖς σου κεγο και ουδε με ατο vestiges

αυ

λεγε α ἄψυχα ανθ χεν ἄλλοις ζώιοις τινῶν μὲν ε τινῶν δὲ παρα πλησίως νε διαστηςϲ ωμεναιτοις τακοσμ ὡσπ ονευ κο περὶ αυτ και του φρονιμο ἀνθρωπο της τὸν π καὶ διαγωγ τιθ

ετειν με το φήσουσιν, ἀλλ’ ἐφ’ ἑκα τέρου συστήματος οἰ κειότερον ἕξουσι τὸ περιέχον εἰς ἀφθαρσίαν καὶ μακαριότητα θεί αν ὃν εἴτε κόσμον θέ λει τις προσαγορεύειν, εἴθ’ ὅ τι δή ποτε τα τινανηνσεν νεονπρ ταυακ

η α πότερον ἢ κα αν ἐπι σιν ἐπι υπο ητ σε τα

των δετω οὐκ ἀπεθέ μεθα δῆθεν ἐκείνους σκέψεως τυγχάνειν, ἀλ λ’ ἐπεί τινες ὡς προχείρως ἀναιροῦσιν τὸ θεῖον αὐ τοῖς χρῶνται, πρὸς ἀλή θειαναιτ περὶ αὐτῶν οὐ - δ’ ἀπέγνωμεν.

Φιλοδήμου τωὑπομνημα τικὸν Ἔστιν δὲ Περὶ θεῶν

πισ προσ τοικα αρααιλλα λα τῆς ἁφῆς ι εακουσων ειδη τηστηκ γονεμην ει καὶ προσδεεμεν νι αἰσθάνεται ανασ προπίπτουσιν ησεισ αἱ μορφαὶ κατααστην

κατά τι τὸν ἑκαστο ου νιτιμετην ἑ τεροιώσε δεν καὶ θ ναιτοσκο ὅτι διαφερ ἀ ηδίαν πα ενων ε μα

ησται κα τὴν ψυχὴνψυχ ἐκ παντὸς οτε εται τὴν ον ονε καταλαμβαν οτι διαμένον φησὶν αυτν ροντασ μαι τοὺς μαλ διάνοιαν τον ι εστο μᾶλλον σοταν

ψικ δενμ φησννου λλ γὰρ πονεονθημ τεκεν εχατο ασθαι τὰ ὅμοια τε κεν ἄλλαι ὅμοιαι τῶν περιμενόντων μαρτυρούσας η ακι⸌ορ⸍των οἱ ψευ ας ὁρᾶν μόνον