p.ammon.1.3 Duke Collaboratory for Classics Computing (DC3) p.ammon.1.3 0251;1;3 p.ammon;1;3 23631 23631

© Duke Databank of Documentary Papyri. This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 License.

English Greek Finalized - Ready. Vote - Accept-Straight-to-Finalization - OK. There are published corrections to be taken on board. Submit - col. v, l. 19 ἑκάμ̣[νον] -> ἔκαμ[νον]; correct the breathing and accents; they are wrong in the edition as well. Commit - col. v, l. 19 ἑκάμ̣[νον] -> ἔκαμ[νον]; correct the breathing and accents; they are wrong in the edition as well. rationalized languages in langUsage changed editor names to URIs changed type=inWord to break=no Automatically updated revision description Automated transfer of accents across reg-orig pairs fixed gaps missing adjacent line-breaks batch converted all tei:sic to tei:orig and tei:corr to tei:reg changed schema; added xml:space=preserve; indented; moved title/@n to idno Added language la-Grek; fixed hyphens in supplied Converted from TEI P4 (EpiDoc DTD v. 6) to P5 (EpiDoc RNG schema) Automated split from transcoder files AD 348 Alexandria/Panopolis P.Congr. XV 22

υ εκα λ αρ αι
ἡ αὐτὴ χ του αι ταύτης καὶ μφ λύπη ετουν δα γὰρ ποαη καὶ καταγρ τας ἀθυμ διὰ τὴν ἡμ δ· οἶδα πάλιν αὐτὴν τηση· αισθ σὺ μὴ γράψης δύναται τινην ἄνω τὴν τύχην πάντων κρατοῦσαν καὶ πᾶσιν πάντα ὁρίζουσαν, δεσμοῦσαν ἐκ τῶν κύκλωνὁριζομένην δεσρ κύκλους τούτων τῶν ἐπάνω ἡμῶν τοὺς παρ’ ἀνθρώποιςπαρὰ ἀνθρώποις ποτὲ μὲν ἀγα θούς, ποτὲ δὲ καὶ δυσκόλους· ὥσπερ παρ’ ἡμῖννῦν ἡμῖν ὁ κύκλος οὗτος δύσκολος, μετʼ ὀλίγον δὲ ἡμῖν εἰσέρχεται ὁ βελτίων· ἦ σὺ κατὰ σεαυτὴν γινώ σκεις, ὦ μῆτερ, ὅτι καὶ ἀπὸ πρώτου μηνὸς ἀφʼ οὗ ἐξῆλθον τῆς πατρίδος ἤθελον αὖθις ἐπανελθεῖν πρὸς ὑμῖν, ἀλλʼ οὐχ οὕτως ἔδοξεν τῆι τύχηι ἀλλʼ ἔκρινεν πρὸς χρόνον με ἀποστῆναι τῆς πατρίδος· λογίζου οὖν ὅτιὅπως σὺ τὴν τῆς τύχης ἀνάγκην καὶ ἀθυμοῦσα καὶ φέρε τ· λογίζου ὅτι οὐδὲν ἐφʼ ἡμῖν· καὶ ἐπιμελοῦ μὲν σεαυτῆς, ἐπιμελήσομαι δὲ τῶν πραγμάτων· γινώσκουσα καὶ μάθε ὅτι τύχη ἔμπαλιν πάντα τἄλλα ἡμῖν ἀνα λύει· εὐθυμεῖν οὖν σε χρὴ λογιζομένην ὅτι οὐκ ἀνεκτός, ὦ μῆτερ, ὁ κύ κλος. ὅμως ἡσυχάζωμεν· οὐκ ἐν δεωι ἐσμὲν οὐδὲ πε οὐδὲ ἐν χερσὶ λῃστῶν· ἀλλʼ ἐν ἐχυρότητι πάσηι· εἰ δὲ διὰ τὰ ἀθυμεῖς ὡς ταῦτα διοικεῖν οὐ δύνασαι ὑπὲρ τῶν υἱῶν. λέγω μη ὅταν χρεία σοι ἦι μεταπέμψαι ων τῶν ἐμῶν κα υ τὸ νόμιμον ἀπαιτηταῖς καιεσταικαισθαι προς ἕκαστος ἰδίαν φροντίδα ἔχει σὺ πέμψῃς ἐπιτη χρείαι σοι· οὐδεὶς ἀφʼ ἑαυτοῦ ται ἐλθεῖν πρ ἑαυτοῦ λέσχας· μάλιστα πι πάντες ἀνετράπησαν διὰ τὰς παραγραφὰς καὶ τα τῶν λοιπάδων· μὴ ὀκνήσῃς μηδὲ αἰδεσθῇς μεταπέμψαι ους ὅταν σοι χρεία ἦι ἀποδημοῦντος ἐμοῦ αι μετὰ ταῦτα καὶ η υἱῶι ἀναβῶμεν καὶ ἔτι οιἐγροιἐτροι ησαι περὶ τ οὐκ ἐραην μ χ υἱὸν· δια καὶ πησα
πιφ ὅστις γὰρ ἀπαιτηθήσεται· οὐ γὰρ μὴ τὰς ὕβρεις καὶ τὰς ἀδικίας τὰς πονηρὰν φημοσύνην ἀγοντι α μανθάνει ὅτι εἰς κακ στρατηγῶι ἃ ὤφειλεν διὰ τ ηι· ἀλλʼ εἰ ἐγχωρεῖ λαβω· ἢδη δὲ καταλήμψομεν πρᾶ γμα τὸ τοῦ ιουρου ἐκπλέκεται ἡμῖν· ἦν γὰρ πρὸ τούτου τ ὁ ἀρχιερεὺς περὶ τὰ μέρη τῆς κάτω χώρας· ἐξῆλθεν γὰρ ἀπὸ Φαμενὼθ κ. εἰσῆλθεν δὲ εἰς Ἀλεξάνδρειαν τῆι ἑορτῆι τῇ λ Φαρμοῦθι· καὶ μετὰ τὴν ἑορτὴν διοικηθῆναι τὸ πρᾶγμα ποιήσω· καὶ ἤδη διοικηθήσεται ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις· καὶ τὰ γράμματα παραλαβὼν σʼ εὐθέως καταλαμβάνω θεῶν βουλομένων, εἰδέναι δέ σε ἀνὰ μέσον καὶ τοῦ το, ὅτι μετʼ ἀξιώματος πολλοῦ ὁ Ἁρποκρᾶς εἰς τὴν πατρίδα τὴν ἑαυτοῦ ἐπαν ελθεῖν μέλλει· καὶ πάλιν ἤρξατο ἡ τύχη αὐτὸν ἀνεγεῖραι· τὸ ἴσον γὰρ ἀεὶ τοῖς γὰρ ἀεὶ θεοῖς ὁ κύκλος οὗτοςἐστι φίλος οὗτος· καὶ ὅταν μὲν πᾶν κάτω θῆιμὲν κατωθῆι. εἰς μέτρια καταβαίνειδʼ ἀναβαίνει· καὶ ὅταν ησῃ. εἰς μεγάλα πάλιν ἀναβαίνει· γράμματα οὖν αὐτῶι ἐπέμφθη ἀπὸ φίλων τινῶν παρά τινων μεγάλων ἀνθρώπων ταῦτα τὰ γράμματα ἐπὶ πρᾶξιν μεγίστην· ἤδη γὰρ καὶ αὐτὸς γράμματα τῶι ἡγεμόνι τῶν Αἰθιόπων ομένωι πρὸς vestiges τὸν βασιλέατὸν βασιλέα· καὶ γὰρ πάνυ φίλος αὐτοῦ γέγονεν καὶ καθʼ ἡμέραν μετʼ αὐτοῦ ἦν καὶ συνεδείπνεισυνεδείπνει· καὶ οἶδεν ταῦτα ὁ Πεκῦσις· καὶ πρὸς τοὺς φίλους σὺν τοῖς ἐμοῖς αὐτῶι γράμματα καὶ κα ἵνα αὐτῶι πρα καὶ παρὰ τῶν φίλων Αἰθιόπων πρὸς αὐτὸν γράμματατὰ γράμματα παρʼ ὑμῶν καὶ παρὰ τοῦ Αἰθίοπος· καὶ ἤδη πάλιν ἐξῆλθεν εἰς τὸ κομιτᾶτον· ν δʼ ἐβουλό μην αὐτὸν κατασχεῖν καὶ οὐκ ἐδυνήθην· οιν· οὐδ ωι ἔλεγον ἐπὶ μεγάλα αὐτὸν καλοῦντες ταῦτʼ οὐδ vestiges ομένου εἰς πραγ ἀνθρωπ θιουκ αρ
εντλ τῆς οἰκίας ειουχδρα ει τοῦτο ὑπασας αραν ποτηι οἵ τε παρʼ Ἀπίωνος ἡγεμονεύσαντοςοἱ τοῦ Σαραπίωνος τοῦ ἡγεμονεύσαντοςοἵ τε παρʼ Ἀπίωνος ἡγεμονεύσαντος τοῦτο ἀποειας ἡμερῶν τῶν ἡμερῶν λμο. ἐὰν δὲ πυ ν ἐστιν ωμουσαν ναυτικὸν πολυπραγμονεῖν καὶ ἐξετάσαι επενειενενεναπεναιενανεν αὐτάς· ἔλεγεν οὖν καὶ ς ὅτι ἐὰν θεὸς θέληι καταλαμβάνω ὑμᾶς εἰς Πανὸς ἄχρι Μεσορὴ πρὸ τῆς τρύγης· γ γὰρ τοῦ Παχὼν ἀπῆλθεν.ἀπελθὼν κατέλει πεν δέ μοι ἐνταῦθα τὰ παιδία αὐτοῦ ἐπεὶ θηλυκά ἐστιν· επει ἐπενετείλατό μοι ἀνενεγκεῖν αὐτὰ εἰς Πανὸς μετʼ ἐμοῦ· τρεῖς δέ εἰσιν Φοίνικες καὶ ἀνα φέρω αὐτὰς ἀνερχόμενος· τέως μέντοι παρὰ τῶι σταθμούχωι εἰσιν ἐργαζό μεναι εἰς τὰς τροφὰς ἑαυτῶν· μέλλων δὲ ἐξελθεῖν πολλά μοι ἐπετρέψατο ἀναβῆναι ἤδη εἰς Πανὸς λέγων ὅτι εἰς τί καὶ ἀναλίσκεις ἄλλα τινὰ ἐπὶ τοῦ ἀρχιερέως ἕως λάβῃς τὴν τάξιν τῶι παιδί· τί δὲ ὅλως διάγεις προσ ελθεῖν τάξει ἀρχιερέως περὶ τούτου· δεῖ γὰρ με πάντως ἔξω παρὰ τοῦ βασιλέως λαβεῖν αὐτῶι, καὶ ὤμοσεν ἐπάνω τῆς θαλάσσης μέλλων εἰσβῆναι εἰς τὸ πλοῖον ὅτι κἂν λάβῃς παρὰ ἀρχιερέως ἐάν τε μή, ἐγὼ παρὰ τοῦ βασιλέως λαμβάνω τῶι παιδὶ τὴν τάξιν· καὶ οὐδεὶς ἄλλος φανήσεται ἐν Πανὸς πόλει προφήτης Ὡρίωνος ἀποθανόντος εἰ μὴ ὁ παῖς Ὡρίωνος· μαθέτωσαν οὖν τὴν ἑαυτῶν τύχην ἐκεῖνοι οἱ θεοῖς ἐχθροί· καὶ γὰρ ἔλαβεν παρʼ ἐμοῦ τὰ ἴσα τῶν γραμμάτων τῶν βασιλικῶν τῶν περὶ τῆς προφητείας· οὐ δεδὲν δὲ ἰσχύει πρὸς τὰ γράμματα τὰ Διοκλητιανοῦ· ἐγὼ δὲ τέως αὐτὸς παρὰ τοῦ ἀρχιερέως λαμβάνω τὸ μέρος κατὰ τὰ γράμματα τὰ Διοκλητιανοῦ καὶ ἤδη λαμβάνω· αὐτὸς γάρ μοι ὁ ἀρχιερεὺς προσέπεμψεν μετανοήσας διότι καὶ ἐχύλωσεν προστάτου τὸν χρόνον ν δὲ καὶ αὐτὸς φοβηθεὶς τὰ γράμματα τὰ βασιλικὰ προσδοκᾷ οὐδ ἐὰν θεὸς θέληι ἐμοῦ μ παρουσίαν μεπ καὶ τοῦ ἀδελφοῦ ἀφιξομένου τοῦ κ εχυκεαντες· ε τὴν δὲ σοὶ ἐπιστο λὴν φείσασθαι ασιν ἀποδη ἀναγκαίου λη εχων διον τααι κα αμιν ο
ειαν μενει το αὐτοῦ ικαειςαὐτοὺς ικαειςαὐτουικαεις ω γραψ ὅτι ὑγιῆ κλαθτηδ χρεία ε ως ἀναβάντος οδστη ἔγραψας δέ μοι ὦ μῆτερ ἐν ταῖς αὐταῖς ἐπιστολαῖς ὅτι σαΣαραπόδωρός τινα ἀνήλωσαἀνήλωσε τῶν πατρῴων· εελει τῶν α οὐδὲν γὰρ ἴδιον ἄνθρωπος ἔχει αη· καὶ αὐτὴ ὅτε βούλεται καὶ ἀφαιρεῖται πάλιν· ἐάν τις εὐλαβηθῇ τὰ πατρῷα , οὐ πάντως εὐτυχεῖ εἰς ὅλον τὸν βίον· οὐδὲ ὁ μὴ σῴζων ταῦτα πάντως ἄπορος γίνεται εἰς τὸν βίον σύμπαντα ἀλλὰ καὶ πολλοὶ μηδὲν ἐκ τῶν πατρῴων παρα λαβόντες ηὐτύχησαν καὶ εὐπορώτατοι ἐν τῶι βίωι γεγόνασιν· ὥστε οὐ πάντως λυποῦμαι διότι ἀπώλεσά τινα τῶν πατρῴων· οὐδʼ ἐὰν εἴπῃς ὅτι σοὶ ἀποδώσω ταῦτα παρηγορεῖς με ἐν τούτωι· ἀλλὰ μόνον μοι γίνοιτο ἰδεῖν σέ γε καὶ πάντα ἔχω· γένοιτό μεγένοιτο σὲγένοιτό μοι ἐν τῆι οἰκίαι τῆι ἐμῆι εὑρεθῆναι ἔτι καὶ οὐδὲν ἀπώλεσα· εὐτυχῶ πάντα καὶ ηὐδαιμόνησα ἐὰν εὐρωστοῦσάν σε εὕρω· τοῦτο γὰρ ἀεὶ εὔχομαι ὦ μῆτερ, μαρτυροῦσιν οἱ θεοὶ οἱ τὰ πάντα ὁρῶντες· αὕτη μοι μόνη ἡ τη ἐλπίς· τοῦτό μοι μέγιστον εὐτύχημα ἐὰν ὑγιαίνουσαν τὴν μητέρα εὕρω ἐπιδημήσας τῆι πατρίδι· διὰ σὲ παρὰ τῆς πατρίδος ἀπεδήμησα· διὰ σὲ καὶ εἰς τὴν οἰκίαν μου πάνυ κατελθεῖν ἐζήτησα καὶ ζητῶ· τοῦτο δέτόδε μόνον σε ὑπομιμνήσκω, ὦ μῆτερ· ἐπεὶ ἄλλα αὐτὸς ἔκαμνον εἰς τὸν λάκκον ὅτι σχεδὸν διὰ τὴν ἐμὴν ἐπι μέλειαν ἀνάγκη φροντίζεσθαι ὡς μὴ τοὺς ἡμετέρους καρποὺς παραλάβωσι μόνοι· πολυπραγμόνει οὖν περὶ τῶν φόρων καὶ πέμψον ἐκεῖ τινα ἐπισκέψα σθαι· καὶ τοὺς κοινωνούς μου ἤδη μετάπεμψαι Πολυκράτη τε καὶ τὸν προστάτην ὡς ὑπομνησομένους καὶ περὶ τοῦ ἡμετέρου πονεῖν, τοὺς μὲν πόνους αυης ὑποστῆσαι σύμπαντας , τοὺς δʼ ἐμοὺς ἐπὶ τῶν καρπῶν· γράψω δὲ ἤδη χειρὶ ἰδίαι τοῖς φίλοις ἵνα ἡμῖν κοι νωνῶσι περὶ τούτου· ἐπεὶ ἤδη καὶ ὁ καιρὸς τῆς συγκομιδῆς καὶ τάχα συμβαίνει μὴ ἀπολειφθῆναι τηνικάδε καὶ καταλαμβάνειν σε κατὰ τὸν τῆς συγκομιδῆς καιρόν· ἀλλὰ ἴσως μὴ α· χε σὲ καὶ τὸν ἀδελφόν μου Σαραπόδωρον εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν φόρων ἀπὸ τῆς Ἀραβίας ο α· καὶ ἐάν σοι φῇ καὶ ἐμοὶ παρόντος ἀποδ ωι τὰς ἀμοιβὰς ἐξ· οἶδεν γὰρ καὶ α μὴ ὀκνήσῃς εισαι ἄλλους τινὰς α ἦι· οἶδα δὲ ὅτι ὑπὸ σοῦ κληθε θανομε τοῖς φίλοις ἰδίοις ἐγὼ Ταυρίνωι νῦν νον ὅτι σὺ
ειν τὰς ἐμὰς μερίμνας ἔχει. ις τραπ καὶ ἀδελφικαὶ φιλίαι ἔγραψα ἵνα μὴ ὑμᾶς καὶ ἄλλας ἀδελφ ημ· ἐπεὶ οὖν σὺ καὶ ἄλλο ριους καὶ πάσας ἄλλας· πις τὰς ἐπιστολὰς τὰς ἐμᾶς διὰ γράφω ἵνα σοι οἶδα γὰρ σν πος κολ ικωτουπλως εὑρήσεις· vestiges ινωνωνἴστε· καὶ παρηγορήσει ιπαρηγορήσεται ι τὴν μητέρα καὶ γου σχεδὸν πάρεστιν· καὶ παραβαλῶ αὐτῆι συνεχῶς· καὶ μηδὲ ὅλως αὐτὴν ἀθύμως σῃς· τὸ αὐτὸ δὲ τοῦτο καὶ τῆι κυρίαι μου μητρὶ Μακαρίαι ἐντέλλομαι. εἰ μὴ ἄρα ἡμῶν ἐπελάθετο· καὶ ἐντειλάμην πολλάκις καὶ ὅτε παρήμην καὶ διὰ γραμμάτων ὅτε ἀπεδήμησα παρηγορήσας τὴν μητέρα ἕως σὺν θεοῖςσὺν θεῷσὺν θεοῖς αὐτὴν καταλάβωμεν· ἐρρῶσθαί σε εὔχομαι, μῆτερ κυρία, ἀσπάζομαι πολλὰ τὸν κύριόν μου ἀδελφὸν Σαραπόδωρον καὶ ἀσπάζομαι τὴν μητέρα μου Μακαρίαν καὶ τὴν μητέρα Κααν καὶ Ὡρίωνα τὸν νεώτερον σὺν τοῖς ἀδελφοῖς καὶ τῆι μητρὶ καὶ τὰ παιδία τῆς οἰκίας, ἀσπάζο μαι καὶ τὸν ἀδελφόν μου Πολυκράτη καὶ τοὺς υἱοὺς καὶ τὰ παιδία τῆς οἰκίας αὐτοῦ καὶ κατὰ δύναμιν σὺν κα καὶ ας καὶ ἀσπάζομαι τοὺς φιλοῦντάς σε πάντας· δ ν φτης πρ ιαημη· ηι