sb.22.15708 Duke Collaboratory for Classics Computing (DC3) sb.22.15708 0239;22;15708 sb;22;15708 25933 25933

© Duke Databank of Documentary Papyri. This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 License.

English Greek Finalized - Ready. Vote - Accept-Straight-to-Finalization - Fine Submit - Typo corrected in lin. 54 (ὅται -> ὅτι). Finalized - Ready Vote - Accept-Straight-to-Finalization - Accept Line 41 had a 'c' after κακῶς and this has been removed. The printed edition includes an exclamation mark here, but this is not accepted by the system, so no punctuation is given. rationalized languages in langUsage changed editor names to URIs Automatic insertion of lb tags into origs to match existing lb tags in the reg Finalized - ready Vote - Accept-Straight-to-FInalization - ready added ὧν in l. 60, which was omitted in SB changed type=inWord to break=no Automatically updated revision description Automated transfer of accents across reg-orig pairs batch converted all tei:sic to tei:orig and tei:corr to tei:reg changed schema; added xml:space=preserve; indented; changed sic to surplus; moved title/@n to idno Added language la-Grek Converted from TEI P4 (EpiDoc DTD v. 6) to P5 (EpiDoc RNG schema) Automated split from transcoder files ca. AD 100 Oxyrhynchus P.Oxy. 18 2190

Θέωνι τῶι κυρίωι πατρὶ χαίρειν. τῆς μὲν μεγίστης ἀθυμίας ἀπήλλαξας ἡμᾶς δηλώσας ὡς ἐστί σοι ἀδιάφορα τὰ γενόμενα περὶ τοῦ θεάτρου, ἤλπιζον δὲ φθάσας καταπλεῦσαι τυχεῖν λαμπρῶν ἀγαθῶν, καὶ τί ἀντὶ τῆς προθυμίας ἔπραξα; νῦν γάρ, ἐπιζητῶν φιλόλογον, καὶ Χαιρήμονα τὸν καθη γητὴν καὶ Δίδυμον τὸν τοῦ Ἀριστοκλέους, παρʼ οἷς ἐλπὶς ἦν καὶ ἐμέ τι κατορθῶσαι, οὐκέτι ἐν τῆι πόλει εὗρον, ἀλλὰ καθάρματα, παρʼ οἷς τῆι εὐθείαι ὁδῶι χρη σάμενοι οἱ πλείονες διεφθόρασιδιεφθόροσι. καὶ πρότερόν σοι ἔγρα ψα, καθάπερ καὶ ἔγραψα τοῖς περὶ Φιλόξενον, ἐπι σκέψασθαι τὸ πρᾶγμα, καὶ ὑπʼ ἐκείνων τῶι εὐδοκιμοῦν τι συνεστάθην, ὃν καὶ παραιτησάμενον Θέωνα εὐθὺς ἀπεδοκίμασας, οἷον καὐτὸς κατεγνωκὼς αὐτοῦ ὡς ἐνδεῆ παντελῶς ἔχοντος τὴν ἕξιν. μεταδόν τος δʼ ἐμοῦ Φιλοξένωι τὴν σὴν γνώμην, τὰ αὐτὰ μὲν ἐφρόνει, διὰ ταύτην μόνην τὴν τῶν σοφιστῶν ἀ πορίαν συνπαθεῖν τῆι πόλει φάσκων, καταπλεύσαν τα δὲ τὸν Δίδιδυμον, ὡς ἔοικεν, φίλον ὄντα αὐτῶι καὶ σχολὴν ἔχοντα, ἔλεγεν ἐπιμελήσεσθαι τῶν ἄλ λων, μᾶλλον καὶ τοῦς τοῦ Ἀπολλωνίου τοῦ τοῦ Ἡρώ δου παραβαλεῖν ἔπειθεν αὐτῶι. καὐτοὶ γὰρ μετὰ τού του δεινότερον καθηγητὴν ἕως τοῦ νῦν ἐπιζητοῦ σιν, ἀποθανόντος φιλολόγου ὧι παρέβαλλον. εὐ ξάμενος δʼ ἂν ἔγωγε, εἴπερ ἀξίους λόγου καθηγητὰς εὗρον, μηδὲ ἐξ ἀπόπτου Δίδυμον ἰδεῖν, τοῦτο αὐ τὸ ἀθυμῶ, ὅτι ἔδοξεν εἰς σύγκρισινσύνκρισιν τοῖς ἄλλοις ἔρχεσθαι οὗτος, ὃς ἐπὶ τῆς χώρας καθηγεῖτο.
τοῦτο οὖν εἰδώς - ὅτι, πλὴν τοῦ μάτην μισθοὺς πλείονας τελεῖν, ἀπὸ καθηγητοῦ οὐδὲν ὄφελος, ἀλλὰ ἀπʼ ἐμαυτοῦ ἔχω - ταχέως ὅ τι ἐάν σοι δοκῇ γράψον. ἔχω δὲ τὸν Δίδυμον, ὡς καὶ Φιλόξενος λέγει, ἀεί μοι προσευ καιροῦντα καὶ πᾶν ὅ τι δύναται παρεχόμενον. ἔτι δὲ τῶν ἐπιδεικνυμένων ἀκροώμενος, ὧν ἐστὶν ὁ Πο σειδώνιος, τάχα θεῶν θελόντων καλῶς πράξομαι. ἡ δʼ ἐπὶ τούτοις ἀθυμία ἐστὶν ἡ ὀλιγωρεῖν τοῦ σώματος ἡμᾶς ἀναγκάζουσα, ὡς οὐδʼ ἐπιμελεῖσθαι δέον αὐτῶν τοὺς μήπω πράσσοντας, καὶ μάλιστα ὅτε οὐδὲ οἱ χαλκὸν εἰσφέροντές εἰσιν. τότε μὲν γὰρ πρὸς ἡμέρας ὁ χρήσιμος Ἡρακλᾶς - κακὸς κακῶς - ὀβολοὺς ἐπεισ έφερεν, νῦν δὲ ἅμα τῷ δεθῆναι ὑπὸ Ἰσιδώρου, ὥσπερ ἦν ἄξιον, ἔφυγεν καὶ ἀνῆλθεν, ὡς δοκῶ, πρὸς σέ. ὃν εὖ ἴσθι μηδʼ ἂν ὀκνήσαντάὀκνήσοντά σοί ποτε ἐπιβουλεῦσαι. οὐ γὰρ ᾐσχύνετο πρὸ πάντων μετὰ χαρᾶς τὰ περὶ τοῦ θεάτρου ἐν τῆι πόλει φημίζων καὶ λαλῶν τὰ ψεύ δη ἃ οὐδʼ ἂν κατήγορος εἴποι, καὶ ταῦτα μηδὲν ἄξι ον αὐτοῦ πάσχων, ἀλλὰ λελυμένος καὶ ὡς ἐλεύθε ρος πάντα ποιῶν. ἀλλʼ ὅμως δύνῃ,εἰ μὴ πέμπεις αὐ τόν, παραδοῦναί γε τέκτονι. ἀκούω γὰρ ὅτι νεανί σκοςνεακίσκος δύο δραχαμὰς τῆς ἡμέρας ποιεῖ. ἢ σύζευ ξονσύνζευξον αὐτὸν ἄλλωι ἔργωι, ὅθεν πλείονα χαλκὸν λή ψεται, ἵνα τὸ μισθάριον αὐτοῦ συλλεγόμενονσυνλεγόμενον πέμπηται ἡμῖνἡμεῖν διὰ χρόνου. οἶδας γὰρ ὅτι καὶ ὁ Δι ογᾶς γράμματα μανθάνει. ἐν ὧι τὸν μικρὸνμεικρὸν πέμ πεις, πλατύτερον ἐν οἰκίᾳ ἰδιωτικῇ τόπον ὀψόμεθα. ἵνα γὰρ γειτνιεύσωμεν Διονυσίῳ,ἐν μικρῶι λίανμεικρωῖ λείαν τόπωι γεγόναμεν. ἐκομισάμεθα τὸν κόϊκα, πάντα ἀσφα λῶς ὅσα ἔγραψας ἔχοντα, καὶ τὰ ἄγγη σὺν τῶι ἡμικαδίωι, ἐν οἷς εὕρομεν, ἀντὶ χοέων ιη, κβ. καὶ ὧν ἔγραψας ἔπεμ ψα μετʼ ἐπιστολῆς ἑκάστωι ἡμικάδιον. τοῦ ὁλοφάκου τὰ ἓξ μέτρα ἔλαβον, καὶ κῷον ὄξους πλῆρες, καὶ ταριχηρὰ κρέα ρκϛ, καὶ τὰ ἐν τῶι κάδωι, καὶ τὰ ὀπτὰ λ. ἔρρωσο. Χοιὰκ δ.
ἀρχιερεῖ Νείλου.